Pimpanella

Kanun, eski Yunan'dan beri "büyük sineklerin yırtıp geçtiği, küçüklerin takılıp kaldığı bir örümcek ağı"
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Zannetme bu dünya seninle döner Sen yoksan saatler durur zannetme Zannetme gidersen yıldızlar söner Gelmezsen denizler kurur zannetme Bir gün yorulursun yol bile olsan Denize kadarsın sel bile olsan Olmaz ya dikensiz gül bile olsan Güller hep tomurcuk kalır zannetme Azı karar çoğu zarardır nazın Zorlarsan kırılır telleri sazın Sonbahara kalmaz sıcağı yazın Batan güneş gözüm alır zannetme Sen ayrı sayfalar yazarsan bize Sanma sensizliği alamam göze Yalvarsan yakarsan gelsen de dize Son pişmanlık çâre olur zannetme
Müstakil bir evim olsun ve küçük bir bahçem, Eski bir radyom bir de kanepem Bahçemde erik ağacım ve yanında kiraz Kırmızı güllerimin yanında, papatyalardan da biraz, Minik bir köpek ve sevimli bir kedi, Onların vefası ve toprağın bereketi. Ve çayı beraber yudumlayabileceğim, Elimi hiç bırakmayacak bir can yoldaşı. Sonrası can sağlığı,
Ne kadar kısa yaşıyor ve uzun ölüyoruz.
Hevesle gidiyorum. İkinci cümlede bir boğuntu. Utanarak kalkıyorum. Ruhumda soğumuş bir zaman. Etimde bir pişmanlık. Şimdisiz öncesiz sonrasız. Yaşamak desem değil. Ölmek desem değil. Bir Araf. Tam şuramda...