zencefil

zencefil
Açardın, Yalnızlığımda Mavi ve yeşil, Açardın. Tavşan kanı, kınalı - berrak. Yenerdim acıları, kahpelikleri... Gitmek, Gözlerinde gitmek sürgüne. Yatmak, Gözlerinde yatmak zindanı Gözlerin hani? "To be or not to be" değil. "Cogito ergo sum" hiç değil... Asıl iş, anlamak kaçınılmaz'ı, Durdurulmaz çığı Sonsuz akımı. İçmek, Gözlerinde içmek ayışığını. Varmak, Gözlerinde varmak can tılsımına. Gözlerin hani? Canımın gizlisinde bir can idin ki Kan değil sevdamız akardı geceye, Sıktıkça cellad, Kemendi...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ama akşam erken iniyor mahpusâneye. Ve dışarıda delikanlı bir bahar, Seviyorum seni, Çıldırasıya...

zencefil

, bir kitap okudu
5/10
·184 syf.·
3 günde okudu
·
2024 18. kitabı
Ahmed Arif
8.5/10 · 48,1bin okunma
peki ama, bu sevmek midir be adaşım, bir kadını öpmek, onu istemek midir?
yahut sevgilin seni sevmiyordu... O zaman ne yaptın? geceleri ağladın mı?.. ona sararmış yüzünü göstermek için geçeceği yolda bekledin, ona uzun ve acındırıcı mektuplar yazdın değil mi?.. fakat herhalde ikinci bir aşka atlamak, senin için o kadar güç olmamıştır. insan evvela kendi kendisinden utanır gibi olur ama, bilir misin, bizim en büyük maharetimiz nefsimizden beraat kararı almaktır. vicdan azabı dedikleri şey, ancak bir hafta sürer ondan sonra en aşağılık katil bile yaptığı iş için kafi mazeretler tedarik etmiştir.