Asel
@pluviofl
Biz kadınlar duygusal mahluklarız.
Sevildiğimizi bilirsek...
Yaptıklarımızın takdir edildiğini görürsek...
O insana nasıl da bağlanırız...
7 Haziran
589 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
”Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin. Bunu sonuna kadar götüremediysen, kabahat senin değil... Bana hakikaten yaşamak imkânını verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim. Böyle birkaç ay, birkaç ömür kıymetinde değil midir?..”
diyerek sözlerini yavaş yavaş bitirir Raif efendi,
10 sene boyunca ona ruhu olduğunu öğreten kadın ölmüştü,
Oysaki o dünyadan ziyade kafasının içinde yaşayan birisiydi ...
Maria ...
Son satırlar ise;
Içimde onu kaybetmiş gibi değil, asıl şimdi bulmuş gibi bir his vardı.
Son sayfalarına gözyaşlarımı bıraktığım harika eser.
Ruhumu içine hapsettiğim muazzam sayfalar ,iyiki rast geldim sana ...
Kollarım arasına yığıldığın an benim için hayatımın cehennemiydi.O an yeryüzünde ikinci kez cehennemi yaşadım.Eğer...eğer bir gün...uyandığında hayatından çıkmışsam...başıma ne geldiyse kalbimde sen varken geldi...Sen asla kalbimden çıkmayacaksın.
Karantina: Mahşerin Dört Atlısının Hikayesi — İkinci PerdeBeyza Alkoç · İndigo Kitap · 201719,1bin okunma
Ve giysiler içinde insanlar,
Gezerek salınarak çakıl yolda,
Bu büyük gök kubbenin altında,
Uzaktaki tepelerden...
Uzak tepelere uzanan...
Saat on iki civarında ilk birkaç kişi ayağa kalktılar,birbirlerinin önlerinde eğilip birbirlerine ellerini uzattılar...
Pek güzel olurdu" dediler.
Biraz daha uyusam , bütün bu olanlardan kurtulabilir miyim?
Gregor bu beklenmedik şiddetli acı , yer değiştirdiğinde geçecekmiş gibi kendini sürükleyerek oradan uzaklaşmak istedi...
Ancak olduğu yere çivilenmişti...
