Sana kimse dikkat etmiyor kimse durup soluğunu dinlemek istemiyor ama sen ağır yürüyüşünle gururlu doğanın içinde bir gün kayısı ağacının yapraklarına varacaksın çıkacaksın zarif bedenlerine küçük bitkilerin ve yuvarlanacaksın bir yeniyetme ay gibi bir sevgilinin gözlerinden.
Bu gece de kucağımda uyu bir yıldız gibi.
Dünyada hiçbir umut kalmadı.
Gece, bedenini örerken öpüşleriyle
tart acıyı
ve bırak beni
yalnızlığımda
Düşümü anımsarsan eğer
seni bekliyorum
bir sokak şarkısıyla
düşüme gelmeni
yazın içinde
yıldız parıldarken
ışığı giyin
Ve eğer susarsan su diye bir bulutu sıkacağız
Ve eğer acıkırsan ekmek diye bir bülbülü keseceğiz
Yalnız biraz bekle çiçek açsın acı sedef otu
Yıldırımla aydınlansın karanlık gök, açsın sığırkuyruğu.
Ama yel idi ve gitti toygar ve yok oldu
Mayıs’ın yüzüydü, mehtabın beyazlığı
Ovanın sıçraması gibi bir hafif yürüyüştü
Köpüklerle süslü denizin bir öpüşü.