İnsanların bin yıllar boyunca düşünüp başardıkları şeylerin topu sevginin tek bir anı yanında hiç değil midir? Sevgi tabiatın en başarılı, en tanrısal güzellik taşıyan eseri.
Tadına doyamadığım şeylerden biri de İzmir dolaylarında yaptığım gezilerdir. İzmir çok güzel yer, "kanadım olaydı da yılda bir olsun Küçük Asyaya uçaydım" diye ne çok kez içimden geçirmişimdir.
Ateş uyuduğu karanlık beşikten hoş şekillere bürünerek başını kaldırır, alevler yükselir, alçalır, kopar sonra yeni bir hevesle yeniden sarılışırlar. Öz bitip tükeninceye kadar bu böyle sürer, sonra tütme başlar, alev can çekişir ve söner, geri kalan küldür.
İşte, bizim hayatımız da böyle.