Puan vermedi·112 syf.·
3 günde okudu
·2025 104. kitabı
Sert kitapları severim. Sert üsluba sahip yazarlar benim için ayrı bir yerdedir.
Psikolog ile görüşmeye giden karakterimiz çocukluğundan itibaren (kronolojik olmadan) insanlara garip gelen davranışlarını ve görüşlerini anlatmaktadır. Özellikle Hitler ve dini görüşleri ile ilgili olan bölümleri çok aykırı. Ve tabi ki cinsiyet rolleri, eşcinsellik, kimlik karmaşası, ilişkiler...v.b görüşlerine bakınca toplumun onaylamadığı bir kişi olduğunu görüyoruz.
Ama zaten toplumlar her zaman itaat edenleri onaylar. Peki başkasına bir zararımız yoksa neden umursayalım tüm bunları? Ya da toplumun görüşleri neden bu kadar önemli? Onaylanmaya ya da sürekli takdir görmeye çalışıldığı için olabilir mi? Ve böylece mutsuz yaşamlar, hep aynı hisler ortaya çıkar.
Gerçek hayatınızın artık bir öneminin olmadığı, zamanın yitip gittiği bir mekanda olma fikrini çok seviyorum.
Annemin neden İsa'ya inandığını, yatak odasının köşesine yığdığı parlak hatıra eşyalarla dolu gizli bir mihrap yaptığını hiçbir zaman anlayamadım. Utanç ve öfkeden başka bir şey öğretilmeyen, kutsal annelerle orospular hakkında zırvalıklardan başka bir şey anlatılmayan, vajinalardan korkulan bir şeye neden tapsındı ki?