Tüm bu açıklamalar insanlığın içinde barındırdığı eşitsizlikleri kendi bünyesinde toplayan bütünleştirici bir tanrıyı ima ediyor gibidir. Bana kalırsa bu fikir pek ilham verici değil. Diğer fikre gelince o konuda aynısını söyleyemem: Her şeye kadir olanın da aynı zamanda Birinin arayışında olduğu ve o Birinin de daha üstün (ya da esas ve eşit) Bir başkasının arayışında olduğu ve bunun böylece Zamanın sonuna kadar devam ettiği — ya da daha iyi bir ifadeyle bitimsizce ya da döngüsel biçimde devam ettiği varsayımı hakkında yani... El-Mutasim (yani Abbasilerin sekizinci halifesi, sekiz savaş kazanmış, sekiz erkek ve sekiz kadının babası olmuş, arkasında sekiz bin köle bırakmış ve sekiz yıl sekiz ay ve sekiz gün süresince halifelik yapmış El-Mutasım) etimolojik olarak "sığınak arayan" anlamına gelir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Balkondan aşağı devasa bir Hindu tuğlası düşer, biri diğerinin karnına bıçak sokar; -birisi Müslüman mı Hindu mu?- ölür ve üzeri çiğnenip geçilir. Karşılıklı üç bin adam dövüşmektedir; silahlar karşısında sopalarla, yakası açılmadık sözler karşısında beddualarla ve bölünmez Tanrı karşısında tanrılarla. Açık fikirli öğrenci, şaşkınlıkla hercümercin içine dalar. Çaresiz elleriyle bir Hinduyu öldürür (ya da öldürdüğüne inanır).
:D
391. gecede bir balıkçı, kralların kralına bir balık takdim eder ve beriki bunun dişi mi yoksa erkek mi olduğunu sorunca balıkçı hermafrodit diye yanıt verir. Lane bu kabul edilmez konuşmayı ehlileştirmeyi başararak, kralın balığın ne cins olduğunu sorduğunu ve balıkçının da "melez olduğunu söyleyerek yanıt verdiğini" belirterek tercüme eder. 217. gecede iki eşli bir kraldan, kralın bir gece bir kadınla öbür gece diğer kadınla yattığından, böyle mutlu olduklarından söz edilir. Lane bu kralın saadetine bir açıklama getirirken eşlerine "tarafsız" davrandığını söyler... Bunun nedenlerinden biri çeviriyi "oturma odasında, masada" okunmak üzere, ağırbaşlı okumalar ve sohbetler için yapmış olmasıdır.
Zirvede olduğumuz zamanlarda insanlığın varoluşunun sabit, değişmez bir nicelik olduğu varsayımı bizi üzüp rahatsız edebilir, halbuki bu varsayım çöküş zamanlarında (şimdi olduğu gibi) hiçbir namussuzluğun, doğal afet ya da diktatörün bizi fakirleştiremeyeceğine dair bir vaat barındırır içinde.