Merhamet dediğimiz şey büyük ölçüde hayal gücünün bir niteliğidir: Kendimizi bir başkasının yerine koyma, benzer bir durumdan mustarip olsaydık ne hissedeceğimizi hayal etme yeteneğidir. Bana acımasızların edebî hayal gücü -büyük romanların bize kazandırdığı, başkasının derisine girme yeteneği- yokmus gibi gelmiştir hep ve hayatın birçok dönemeçten geçtiğini, her an ötekinin yerine bizim geçebileceğimizi göremezler. Acıda, yoksullukta, baskıda, adaletsizlikte, işkencede de olabilir bu.