Post Mortem

Post Mortem
@post_mortem
Bir hiç için bir sürü gürültü...
Boşa geçmiş ömrün Z raporu
Örneğin ölüversem şu daralmış yüreği kullanaraktan Ölüversem şuracıkta Bakınca herkes orama burama Derler mi bir ağızdan: bu ölen de kim Hey tanrım! bu ölen de kim, yani kim yaşamış kendi adına.
Epub
Şiir
Reklam
İnfilak... Ansızın
Gitsem de her yerde biraz vardır Hatırda zamansız bir plak Bir otel kapısı, biraz istasyon Vardır o seninle birlikte olmak Buluşur çok uzaktan ellerimiz Ve nasıl göz gözeyiz ansızın bir infilak.
Epub
Şiir
Kim ne derse desin ben bu günü yakıyorum Yeniden doğmak için çıkardığım yangından.
Epub
Şiir
Çoğullama
Biz bu kendimizi boşuna soruyoruz kendimize Boşuna asıyoruz onları, boşuna öldürüyoruz Bu bizim gözlerimizden ufacık şeyler geçiyor — acaba? Evet, çok değil, bakışırken düzeltiyoruz Biz ne garip şeyleriz ki; doluyuz, bazıyız, avuntuluyuz Ve bizim en güzel öldüğümüzdür bu: yaşamak Ben biliyorum, yalan mı, siz de biliyorsunuz.
Epub
Şiir
Ey zaman, oynat bakalım!
Evet, bakalım insan nereye gidecek Ben omuzlarımı alıp sıkıntıya giderim Bir asker kışlaya döner Sonra çok olağan bir şeymiş gibi Yerine yer koyarak biraz Bir şehir kendine ilerler Böylece Ama böylece Gittikçe daraltır bizi o siyah O büyük milyonerli çember.
Epub
Şiir
Reklam