Aslihan Yayla
@postityorumlar
Sıradan bir okur yazar...
ürün tasarımı
NABA
istanbul
3 Haziran
1122 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Farkında olmadan annemin yaptıklarını tekrarlıyor olabilir miymişim? Senin atamadığın adımları atmaktan geri duruyor olabilir miymişim?
Hiçbirinin cevabı yok. Varsa da benim duyabilecek gücüm yok.
Yorgunum.
Senin atamadığın adımları atmaya çalışmaktan yorgunum.
Sen adım atamadıkça attığım her adımdan vicdan azabı çekmekten yorgunum.
Boşukları doldurmaktan yorgunum.
Seni kurtarmaya çalışmaktan yorgunum.
Sesimi duyurma çabasından yorgunum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İçimdeki öfkenin kabardığını sıktığım dişlerimden anlıyorum. Çizdiğim pencereye bakıyorum tekrar, oradaki perdeye. Ne demişti adam?
"Yaşam sizin için zor demek ki ona bir perdeyle sevimlilik katmak istiyorsunuz."
Olsa keşke, bir perdeyle düzelecek olsa yaşamlarımız...
Perdeler koymuşum pencereye; iki yana açılan perdeler, annemlerin evindeki perdelere inat. Kapalıydı bizim evin perdeleri. Bizim evde söylenecek şeyler söylenmez hiç; hiç söylenmeyecekler ya da söylenmese de olur şeyler söylenir bizde. Gölgesi de çoktu bizim evin. Işık olmazdı evde. Mobilyalar solmasın diye perdeler açılmazdı. Ruhlar solsun ama mobilyalar solmasın...
Ezberledim artık, başından sonuna kadar her ânını biliyorum. Annemin sesi. İnler gibi. Sayıklar gibi. Uyandı uyanacak. İstemiyorum. Göz göze gelmek istemiyorum. Yalan söylemek istemiyorum.
Boşluğun içinde debelenmek, sırların arasındaki gerçekleri beyhude aramak yoruyor beni. Belki de yorgunluktan sırlar uyduruyorum kafamın içinde, sonra onların altında eziliyorum. Kimi benim gibi ilaçları indiriyor mideye, kimi sıkıyor kurşunu kafasına.