suphi’nin yediği haltları okuyoruz. kitabın her karakteri aynı tür mental sıkıntılardan muzdarip.
Bazı kısımları sıkıcı, bazı kısımları eğlenceliydi. Bunu da Nabızade Nazım’ım anlatış tarzına bağladım. #
k:173667
kitabın bir açıdan otobiyografik olduğu yazıyor arkasında. arkasını okuyup üzerine de kitabı okuyunca hamsun’a bir yakınlık duymuştum
okuması da çok zevkliydi, komikti hatta
aç kalsam ben de bu tür bir deliye dönüşürdüm dedirten bir kitap
yakınlık duymuştum
nazi supporter olduğunu öğrenene kadar. Bir sitede aldığı nobel ödülünü de hitlere armağan ettiği söyleniyor yazıyordu
tadımı kaçırdın ula