Reklam
Dün geceden beri bir insanı keşfedilmeyen şeylerin kâşifi yapan şeyin ne olduğu üzerinde düşünüyorum. Tahmin edebileceğim kadarıyla, sanat, alışıldığı üzere var olan her şeyin anlamını ve nedenlerini araştırmaya dayanır.
Zamanının bir saatini boşa harcamaya cesaret eden kişi, henüz yaşamın değerini keşfedememiştir.
amaç hayır demek değil, hayıra sahip çıkmak...
“Hayır ben kesinlikle borç para vermem ama bu seferlik böyle olsun bakalım, seni kırmayayım” yaklaşımı gayet acıklı değil mi?
Aslında sınırlara sahip çıkma arzusu var, ancak irade gücü yok...
Dilde bir hayır duruyor ama varlık ve benlik alanı ihlale gayet açık ve müsait.
İkna edilebilir olmak, bir tür güvensizliktir.
Hayatımı yeniden yaşama fırsatım olsaydı, en azından haftada bir kez biraz müzik dinleme ve şiir okuma kuralı koyardım.
Reklam