Yalnızlık en buz gibi, en iğrenç acıyı doğurur: Gerçeklikten kopmuşluğun acısı. İnsanın o zaman binlerine ihtiyacı olur, bize durumun henüz o kadar da kötü olmadığını gösterecek binlerine."
Dünya üzerinde hüküm süren tüm şehirler- Babil, İskenderiye, Atina, Roma, Venedik, Paris - genel bir kural gibi güçlendikçe ahlaksızlaşmışlardır; ahlaksızlık görkemlerinin ön şartıymışçasına.
"Böylece herkes, her biri kendi usulünce, gündelik hayatını sürdürüyor, düşünerek ya da düşünmeden; her şey alışılmış yolunu izler görünüyor, her şeyin bir kumarmışçasına sallantıda olduğu o dehşetengiz durumlarda bile insan sanki hiçbir şey yokmuş gibi nasıl yaşar giderse, öyle ."