Solak Kadın
Peter HandkeYazar:
Peter Handke
Çevirmen:
Tevfik Turan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
110
Basım Tarihi:
Temmuz 2000
Yayınevi:
Metis Yayınları
Orijinal Adı:
Die Linkshaendige Frau
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Avusturya
ISBN:
9789753422802
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Handke’nin Solak Kadın kitabını okurken anladım ki bu sadece bir kaç günlük hikâye değil; kadınlığın sancılı kırılmalarıyla birlikte yalnızlığa dair içsel bir keşif. Kitap, kocasıyla olan rutin hayattan bir sabah “Git ve beni yalnız bırak!” diyerek kopan bir kadının — herkesin içinde saklı bir Marianne’nin— öyküsünü anlatıyor. Bu karar, bir isyan değil; içten gelen bir aydınlanışın ilk adımı.
Eserin ilginç yanı, büyülü ya da abartılı bir dönüşüm anlatmıyor. Aksine sade, olağan bir serüvenle hayatın içinde yaşanabilecek bir kırılmayı gösteriyor. Kadın, evdeki çocukla birlikte —evi, korkuları ve cesaretiyle— yalnız kalmayı seçiyor. Üstelik hepsi birkaç gün boyunca. O kargaşasız anlarda bile büyük bir güç var.
Karakterin adı diyaloglarda geçse de anlatıcı ona hep sadece “kadın” diyor. Bu seçim bambaşka bir şey anlatıyor bence: O yalnızca bir birey değil, hepimizin içinde yaşattığı bir hal, evrensel bir dille yansıyor.
Bu kitap, bana kendimi sorgulattı: Günün birinde uyanıp, “Ben de böyle bir karar verebilir miyim?” diye. Çünkü bazen insan, en çok kendinde olmayan bir cesareti arıyor. Handke, bu kısa romanla “herkesin içindeki kadını” dillendirmiş gibi—yalnız ama dimdik, korkularıyla barışmış ama özgürlüğüne kavuşmaya bir adım daha yakın. Keyifli okumalar
“Nasıl da yitik hayatlarmış bu bizimkiler, değil mi?”Edebiyat
“Aniden aydınlandım.” der Marianne, ve kocasını terk eder. Ve onun yalnızlığa adım attığı bu korkulu ve cesur günler, bu kitabın kısa ve çok derin anlamlarla taçlandırılmış kısa özetidir.
“Daha iyi bir hayat nasıl olurdu” temalı bir ödev hazırlayan çocuğuna bakarken mi düşünmüştür bu kararı kadın, yoksa sürekli uzakta olan kocasının yokluğunda da pekala yaşabileceğini mi fark etmiştir, bilinmez. Bilinen, bu kararın çok, saçma görünecek kadar çok ani olduğudur. Bardağın nasıl dolduğunu uzun uzadıya anlatmaz Handke, taşmasını gösterir. Bizi nedenlerle değil, sonucun içindeki çelişkilerle uğraştırır.
Kadının ve etrafındaki birkaç insanın durağan yaşamlarını anlatır Handke. Tıpkı kitabın sonundaki Goethe alıntısındaki gibi, “düşünerek ya da düşünmeden..dehşetengiz durumlarda bile sanki hiçbir şey yokmuş gibi nasıl yaşar giderse, öyle” yaşayıp giden insanları.
Ama durağan olanın içindeki çelişkileri, ruhun çırpınışlarını, bastırılmış duyguların gizli tuttuğu şiddeti açığa çıkarır: Erkeğin terk edilince ortaya çıkan şiddeti, kadının içinde dönüp duran ve aslında nefret ettiğini düşündüğümüz çocuğuna yansıttığı şiddet, ve çocuğun aslında mutlu olmayan ebeveynlerine karşı duyduğu hınç..O yüzden bu kitabı okurken, çok az olay anlatımı olmasına rağmen, sanki çok hareketli bir metin okuyormuş gibi hisseder insan. Handke’nin sevdiğim yanı sanırım bu: durağanlığın kendi aksak ritimiyle anlatabilmesi.
En dikkat çekici ayrıntılardan biri, bir kadının yalnız kalabilmesine en az tahammül edebilenin yine kadınlar olmasıdır. Kendisinin yapamadığını başkasında gören ve kararını değiştirmek için çırpınan o acınası insan tipini çok güzel verir yazar.
Eşini terk etme, yalnızlık kararı kitapta iki arada bir derede bırakılır. Kafada çoğu şeyler çözümlenmişken hayatın gene de başka bir
Aydınlanma ile gelen bir karar anıEdebiyat
“Git artık beni yalnız bırak” der kocasına Marianne. Neden söylediğini de bilmez üstelik. Yeni yüzme öğrenen birinin ilk defa boyunu aşan suya balıklama atlamasıdır, ilk defa kimse tutmadan pedalları çevirmesidir, ilk defa tek başına araba kullanmasıdır onun “beni bırak” derken yalnızlığın kollarına kendini bırakması….
Bir kadın ne zaman vazgeçer??Sevilmediğinde mi ? Görülmediğinde mi ? Beğenilmediğinde mi ? Onaylanmadığında mı ? Değer görmediğinde mi ? Dinlenmediğinde mi ? Nedir şu bardağı taşıran son damla?
Bir erkeğin bardağın dolupta taştığını farketmemesi nereden gelir? Ya önce “öylemi peki senin dediğin gibi olsun kolay sanıyorsun demi yalnız kadın olmayı “deyip gidip sonra tekrar tekrar gelip önce psikolojik sonra yediremeyip fiziksel şiddete başvurması nereden gelir? Anneliğin kutsal bir hadise olduğuna karşı çıkma cüreti kimsede yok ama kendi çocuğuna bile tahammül edememenin nedeni nedir?
Neler gelir tek başına bir çocukla kalan kadının başına? İlk olarak hemcinsleri başlar yalnız olmaz türküleri söylemeye. Toplum tarafından apoletleri sökülmüştür onurlu bir tek başınalığı sevgisiz bir birlikteliğe tercih eden kadının. Yüz ifadesinin bile bir ayarı olmak zorundadır. Çok sert olursa ne mendebur kadın olur biraz güleç olsa hafif meşrep. Nereden baksak zordur işi ve büyük cesaret özveri ister bir anda bitti deyip onurlu bir yalnızlığa yürümek…
Erkekleri herkes bilir ama ayrılmaya karar veren bir kadının duygularını bir erkek gözüyle bu denli güzel anlatmak okuyucuya aktarabilmek de nerden baksak Peter Handke’nin ustalığıdır derim. Boşuna Nobel alınmıyor demek ki…
Yalnızlığın ilk bir kaç gününü anlatan metin yine her şeyi ile hayatın içinden insana dair insanla ilgili gerçekten okunası bir metin. Hayatı tek başına adımlamak zorunda kalan
Puan vermedi·110 syf.··
Beğendi
·2023 152. kitabı
·5 saatte okudu
·Okunma: 02 Mart 2023 18:09
Marianne bir anda eşinden ayrılma kararı alarak yalnızlığı deneyimleyerek kendini bulmak istemiştir. Çokta aşina olduğumuz bir durum olarak çevresi nedense bu kararına farklı anlamlar yüklemiştir. Bruno Marianneye duygusal ve fiziksel şiddetle kararından caydırmaya çalışmıştır. Kadının kadını anlamadığı hatta kararını manipüle ettiği bir öykü..
Puan vermedi·110 syf.·
2024 20. kitabı
#Bela Tarr, Torino Atı filminde neyi hedefleyip nereye vardıysa veya Ingmar Bergman nasıl bir hava estiriyorsa eserlerinde; bana kalırsa Peter Handke de bu kitabı benzeri bir atmosferde yazmış gibi.
#Henrik Ibsen, A Doll’s House öyküsünde terk edip giden bir kadın vardı. Çocuk olmaktan kadınlığa adımını atmıştı kocasını terk edişiyle..Aynı kadını kuzeyde soğuk bir havada bu defa eşini evden kovma cesareti gösteren bir olgunlukla görüyoruz aslında.
# “Lütfen beni projelerinize katmayın” derken oyuncuya, kadın tüm meselenin özetine dikkatimi topladı doğrusu. Sürekli bir şeylerin parçası olan kadın, tüm kadınlar adına sanki şöyle konuşuyor:
Adem’in iç organlarından biri olmaktan yorulduk. Biz de varız ve apayrı birer varlığız ve olmaktayız. (Sartre’ın varoluş felsefesine atıfla) Bırakalım da sakince aksın hayat; sürüklemeyin bizi artık. Bundan sonra ne olacak diye de sorup durmayın.
#Her ne olursa olsun; “mutlu olmak değil memnun olmak istiyorum ben” dememiş miydi zaten kadın!
#O halde gölge etme başka ihsan etmez diyecek yüreği olan tüm kadınlara tavsiyeyle… önce bir var olalım da sonra oluruz olmak istediğimiz bir şeyler olursa… sevgiyle.
Çocuk, "Daha iyi bir hayat" temalı bilinmedik, tanınmadık her şeyin herkesin yok oluşunu düşlediği bir ödev hazırlıyor. Kadın, bir sabah uyanıp onu yalnızca yalnızlığa mahkum eden evliliğini bitirme kararı alıyor. Adam, bu kararın pişmanlık getirmesi için pusuda bekliyor. Böylece 'Her şeyin tehlikede olduğu olağanüstü zamanlarda, insanların sanki hiçbir şey olmuyormuş gibi yaşayıp gitmesi' kitabın ana fikri oluyor.
Puan vermedi·110 syf.··
Beğendi
·2020 15. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 29 Mart 2020 03:03
Modern bir dekorda geleneksel bir hayat yaşayan Marianne, birbirine yabancılaşmış aile ve arkadaşlık ilişkilerini sorgulayıp, yalnızlığın kaderini tatmak istiyor ve onu cesurca kucaklıyor.
2019 Nobel Edebiyat Ödülünü alan yazarın bu kitabı aynı zamanda 1001 kitap listesinde de yer alıyor.
Kadının hayatı ve kendi duygusal dünyası içindeki yabancılaşmayı ve yalnızlığı kendini bulma arzuladığı hayatı ve aslında onun ne olduğunu aradığını anlatan bir öykü.Kocasından ayrılıp çocuğuyla (evi, korkuları, cesaretleriyle) birlikte yalnız kalmayı seçen bir kadının birkaç günlük serüvenini anlatıyor. Alıntıya değer onlarca sözler arasında seçtiklerim;
"Bana bu akşam, sanki ömür boyunca dilediğim her şey gerçekleşmiş gibi geliyor. Sanki bir büyüyle, bir mutluluk durağından öbürüne, arada hiç yol katetmeden geçebilirmişim gibi bir duygu. Büyülü bir güç hissediyorum,ve sana ihtiyacım var. Ve mutluyum. Alabildiğine bir mutluluk çağıldıyor içimde.”
"Hayır, mutlu olmayı istemiyorum, memnun olayım yeter. Mutluluktan korkuyorum. Sanırım mutlu olmaya katlanamam, şu kafam dayanmaz. Çıldırır, bir daha da düzelmem, ya da ölürüm. Ya da birini öldürürüm."
"Yüzünüz o kadar yumuşak ki, günün birinde öleceğimizin bilincindesiniz sanki."
Solak KadınEdebiyat
Yazar ana karakterden hep "kadın" diye bahsedip adını kullanmamıştır. Kadın herkesin yapmak isteyip te yapamadığı şeyi yapar. Aniden "aydınlandım" diyip kocasını terk edip çocuğuyla yalnız yaşamaya karar verir. Kocası ise onun pişman olmasını beklemektedir. Kadın birkaç günlüğüne yaşaması muhtemel hayatı yaşar. Sonunda ne karara vardığını okurlara devretmiş yazar...
Yalnızlığın DehlizlerindeKadın
1001 kitaptan biri
Aldığı ani kararla eşini evden kovan Marianne, oğluyla birlikte bungalov evinde yaşamaya başlar. Eşi ilkin geçici bir karar sanır ancak her gelişinde yalnız yaşama talebi dillendirilir. Böylece yalnız yaşama çabası içinde olan bir kadının sıradan günlerini okuyoruz.
Eser boyunca adının Marianne olduğunu bildiğimiz baş karaketere yazar sadece "kadın " der. Bunun da bilinçli bir tercih olduğunu düşünüyorum. Tam bir birey olamamış sıradan bir kadındır o.
Ilk defa Handke okudum. Bölümler arası sanki bazı cümleler eksikmiş hissi uyandıran bir kopukluk var. Dil akıcı. Yoğun anlatım ve betimleme olmadığı için kolay okunuyor.
Bir şans verin derim. Özellikle kadın okurlar için söylüyorum belki de o kadında kendinizi bulup içsellestirirsiniz. Böyle bir durumda beğenme ihtimaliniz de artacaktır.
Kitabın adı metinde sözleri verilen bir şarkıdan geliyor. Konuyla bağlantısı pek yok.
Yazar Hakkında
Peter HandkeYazar · 19 kitap
6 Aralık 1942'de Avusturya'da doğdu. Öz babası, daha o doğmadan annesinden ayrıldı ve annesi daha sonra Peter Handke'ye adını veren Bruno Handke ile evlendi. Peter Handke 1944 yılında ailesiyle birlikte Doğu Berlin'e göç etti, ama Berlin'in Ruslar tarafından abluka altına alınmasından hemen önce oradan ayrıldılar. On iki yaşına kadar, din ağırlıklı eğitim veren bir okulda okudu, sonra normal liseye geçti. Anne tarafından büyükbabası Slovak olduğu için küçük yaşlardan başlayarak bu kültüre ilgi gösterdi. 1961 yılında hukuk fakültesine girdi ve öğrencilik yıllarında yazmaya başladı. İlk roman denemesi olan Die Hornissen'in Suhrkamp Yayınevi tarafından kabul edilmesiyle birlikte eğitimini yarıda bıraktı. Bu romanın yayımlandığı 1966 yılından sonra Peter Handke yazarlık dışında bir iş yapmadı. 1971 yılında annesi intihar etti. Kendisini çok etkileyen bu olayı, Wunschloses Unglück adlı romanına konu edindi. 1972 yılında eşinden ayrılan Handke bu evlilikten olan kızını tek başına büyüttü. Yetmişli yıllarda Peter Handke hem kişisel görüşleri ve yaşam tarzı, hem de başkaldıran kişiliği nedeniyle fazlaca eleştiri aldı. 1973-78 yılları arasında Paris'te, 1978-79'da Amerika'da yaşadı. 1979'da Salzburg'a döndü. Şiir, roman ve tiyatro oyunları bulunan yazarın bazı yapıtları Türkçeye de çevrilmiştir. Birkaç dile çevrilen Hiçkimse Koyunda Bir Yıl adlı romanı da Can Yayınları arasında çıkmıştır. Peter Handke, Paris'te yaşamaktadır.
İsveç Akademisi, 2019 Nobel Edebiyat Ödülü'nü Avusturyalı yazar Peter Handke'ye verildiğini duyurdu. Handke'nin "insan deneyiminin özgünlüğünü ve sınırlarını dilbilimsel ustalıkla araştıran etkili yapıtları" nedeniyle ödüle layık görüldüğü kaydedildi.
