Bana bomboş bir kalp, bomboş bir evren bırakarak, ellerindeki sevda kavanozlarının hepsini kırıp içlerine zehirli yılanlar doldurarak, geldiğin kadar çabuk, ve hiç gelmemişsin gibi yaparak, gittin!
Aşk denilen şey tüm dünya dillerindeki en kirletilmiş, en çok kötüye kullanılmış ve anlamı en çok değiştirilmiş kelimeydi...
Aşkı, alelade bir bedeni sahiplenmek sanıyordu artık insanlar, ruhu başka bir ruha akıtmak hiçbirisi için cesaret edilebilecek bir şey değildi. Tüm hayatını bir insanı mutlu etmeye adamak, kalkışılacak işlerden değildi! Herkes, eline geçirdiği bir bedeni sahiplenip, aşk diyordu bu barbarlığa!
Hayat soğudu.
Hava soğudu mu dedin?
Hayır, soğuyan hayat.
Yaraların mı sızlıyor?
Yaralarım, evet.
Dayanılır gibi değil, öyle mi?
Evet, aynen.
Zavallı insan.
Bunun insanlıkla ne ilgisi var?
Peki neyle ilgisi var?
Yaralarımla. Yalnızca o kapanmak bilmeyen, gövdemi kemiren yaralarımla.