Ali
@primehasil
plainness in living, splendor in thought.
hacettepe üni.
35 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın bu kitabı bilim yolundaki her öğrenci için bir rehber olması için yazdığını görüyoruz. Karmaşık formüllerden ziyade tutkunun, gözlem yapmanın ve merakın bilimdeki asıl itici güç olduğunu, özellikle matematik gibi engellerden korkanlar için müthiş bir motivasyon kaynağı olduğu kitaptaki en önemli konulardandı.
Bu eser, yalnızca bir roman değil; milli bir uyanışın ve çabanın belgeseli gibi 19. yüzyılın sonlarında bataklıklar ve yoksullukla boğuşan Finlandiya'nın her ferdinin çabasıyla nasıl modern bir ulusa dönüştüğünü anlatıyor. Aslında eserin odak noktası sadece Finlandiya değil, bir ülkenin dönüşümünün önce insanın eğitimi ve aydınlanmasıyla başladığı gerçeği. Herkesin kendi görev alanında dürüst ve çalışkan olması gerektiğini gösteriyor.
Atamızın da ülkemizdeki okulların müfredatına eklenmesini istediği bu kitap, "ülkemizde de bir şeyler değişebilir" umudunu yeşertiyor. Daha iyi bir gelecek için toplumsal sorumluluğun ne kadar önemli olduğunu bu eserle bir kez daha fark ettim. Kısa sürede bitirebileceğiniz ilham verici bir eser.
Bu kitap, kısacık hacmine rağmen insanda derin bir iç sarsıntı yaşattı. Bir insanın vicdanı ile arzuları arasındaki o ince çizgiyi anlatırken, duyguların son derece güçlü olması sayfalar ilerledikçe karakterlerin acısını kendi içimizde hissettirdi.
Köyden şehre okumak için giden küçük bir çocuğun yaşadığı içsel dünyasını görüyoruz. Bu sırada yaşadığı duygusal değişimler onun hayatını nasıl yönlendirdiğine hep birlikte eşlik ediyoruz. Okurken hem üzüldüm hem hayran kaldım. Bu kitabı bitirdiğinizde, yüreğinizde sessiz bir yankı kalabilir.
Romanı okurken bir yandan güldüm, bir yandan da düşündüm. Kitapta geçen olaylar aslında bir korku hikâyesi gibi başlıyor ama kısa sürede anlıyorsunuz ki yazar asıl olarak toplumsal bir eleştiri yapıyor. Özellikle halkın cehaletini, körü körüne inançlarını ve akıl yerine hurafeleri tercih etmesini çok güzel anlatmış. Her biri ayrı ayrı ilginç olan karakterleri eserin mizahi ve şiveli anlatımıyla tüm kitap boyunca karşılıyorsunuz.
Son sayfayı kapattığımda aklımda şu kaldı: Asıl “gulyabani” insanın yüzleşmeye korktuğu ve cesaret edemediği kendi korkularından ibaretmiş. Yazar, bunu yüz yıl önce yazmış ama hâlâ günümüz insanına çok şey söylüyor. Okunmasını tavsiye ettiğim hem güldüren hem düşündüren bir klasik.
Eserde birbirinden bağımsız olan üç farklı hikaye bulunuyor. Yazarın, üç hikayede de toplumun karanlık yüzünü, aşkla, yalnızlıkla ve insanın umuduyla iç içe anlatarak bizde derin duygular uyandırmayı amaçladığını anlayabiliyoruz.
Diğer Zweig eserleriyle kıyasladığında bu kitabı daha hafif bulmuş olmam, hikayelerin sonunun güzel bağlanamadığını düşünsem de genel izlenim olarak sadeliğiyle akılda kalıcı bir eser olduğunu düşünüyorum.
