Ahmed Arif’ten Leylâ Erbil’e Mektuplar
1954-1959
-ve 1977’de son bir mektup-
Bu nasıl sevmek be Ahmed Arif? Tüm hücrelerine kadar hasret ve aşk dolu olduğunu anlayabiliyorum. Karşısındaki kadına hiç çekinmeden içinden ne geliyorsa şiirler, yazılar yazmış. Yeri gelmiş küfretmiş, yeri gelmiş mutluluklar dilemiş ama hiç terk etmemiş sevdasını, Leyla’sını... onu yere göğe sığdıramamış. Hatta öyle bir yere koymuş ki kadını, neredeyse tanrısallaştırmış.
Ahmed Arif aşkına karşılık alamamış, tek taraflıdır, kendi kendine bu aşkı yaşamış... Leyla Erbil onu dost olarak görmüş ve evlenip yuva kurmuş. Ama yine de mektuplar devam etmiş..
Okurken altını çizdiğim o kadar fazla yer var ki. Çoğunu da alıntı olarak paylaştım.
Edebiyata ilginiz varsa o dönemin siyasi, edebi yönleri hakkında da bilgi veriyor.
Pek beğeneceğimi sanmıyordum ama okurken fazlasıyla keyif aldım, tavsiyemdir.