protestomnia
@protestomnia
181 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
V'ye Mektuplar;Felsefe
Onu engelleyen, hayatına yasaklar koyan her sisteme ve olguya karşıydı. Bunlar ister etik yasaları olsun isterse Tanrı'nın ta kendisi olsun. Onu sınırlayan, kendisini ondan daha büyük gören ve ondan daha çok şey hakkettiğini düşünen her şeye her olguya kin doluydu. Yüzyıllardır süregelen yönetimlere, din yasalarının -ister doğru isterse yanlış olsundu- her birine karşıydı artık. Düşüncelerinin saçma olması ve kibirli olması umrumda değildi. Bu dünyada olmayı kendisinin seçmesinin saçmalığı, daha ağır basıyordu. Tanrı, onu hangi düşünce seviyesindeyken seçime tuttuğunu bilmiyordu. Ona burda olma seçeneği sunduğunda, ne biliyordu ki? Tanrı'nın bir etiği olmak zorunda değildi. İstediği gibi davranabilirdi. Peki neden kendisini yaratıp ona etik kavramlarla sınırlamalar getirmeliydi ki? Neden tüm kainatın kendisi için yaratıldığı kişi için varolmak neden bir başka kişinin yediği yasak meyve yüzünden dünyada böyle bir hayat yaşamak zorundaydı ki? Neden din kavramı bu kadar peri masalı gibi durmak zorundaydı ki? Ve neden Tanrı kavramı reddedilemeyecek kadar tutarlı ve kabul edilemeyecek kadar acı vermek zorundaydı ki?
Evet, V; tüm bunlar onun aciz varoluşunun kibirli başkaldırılarıydı...
Reklam
Neden Tanrı'ya erdemler yüklüyoruz ki. Tanrı; adaletli, merhametli, kusursuz ve mükemmel olmak zorunda mı ki?
Tanrı'nın Tanrı'sı yok. Tanrı için kural da yok, engelleyen de yok. Tanrı' nın kimseye ihtiyacı da yok. Peki bizler neden burdayız. Tanrı varoluşunun bir noktasında neden bizi yaratmak gibi bir fikre kapıldı ki? Peki her şey bittiğinde, biz insanların cennet ve cehennem olan geleceği açığa kuvuştuğunda; Tanrı' nın işi bitecek mi? Tanrı neden böyle bir seçimde bulundu ki?
' Tanrı yok her şeyi biz uydurduk' cümlesi de çok fazla tutarsızlık içermiyor mu? Peki bu sorulara gerçekten tatmin edici cevaplar var mı? Tanrı neden sonsuz bir cennet veya sonsuz bir cehennemde kalacak insanlar yararsın ki? Tanrı şanslı doğurduğu insanları cennete, şansı olmayan insanları cehenneme sokarsa bu ne kadar adaletli olur ki. Bana göre Müslüman doğmak şanslı doğmaktır. Hristiyanlara da acıyorum. Veya başka dine mensup olanlara. Onlar için de aynısı bizim için geçerli. Peki bu kadar belirsizlik içinde ömrü doğru yolu bulmaya yetmeyen insanlar sonsuza kadar cehennemde mi yanacak. Bu ne kadar adaletli ki. Ben hiçbir insanın sonsuza kadar cehennemde kalmasını istemiyorum. Tanrı benden daha merhametliyse -ki öyle olması gerekir- bütün bu -bana göre- saçmalıklar da neyin nesi? Gerçekten burda olmayı ben seçmediysem neden böyle bir sınava tutuldum ki? Peki bu kadar soru karşısında Tanrı'nın varlığına şüphesiz inanmak ne kadar olağan ki? Konfüçyus' un da dediği gibi; karanlık bir odada siyah bir kedi arıyoruz. Ya odada kedi yoksa..? (kimsenin kafasını karıştırmak istemem ama bu sorular sorulmalı ve cevaplar bulunmalı...)
Ne; melekler yazmış bana, seni.
Ne; kader, bizim için.
Bu yollar ayrılığa çıkar.
Ayrılıklar bizim...
Ben böyleyim...
Beğenmedim bedenlerin çoğunun içi umrumda değil!
Bu sözün hitap etmediği kitleyi de tebrik ediyorum!
Muhtemelen onların da çoğu beğenilecek bir bedene sahip olmadığı için "iç güzelliği" gibi bir kavramın saç teli kalınlığında bir ipine sarılılar...
Reklam