Şair Hermodoros, Antigonos’u öven şiirlerinde, ona
güneşin oğlu diyormuş. Antigonos: “Oturağımı döken adam
benim güneşin oğlu olmadığımı çok iyi bilir” demiş. İnsan
her yerde hep o insandır; ve bir insanın özünde soyluluk olmadı
mı, dünyanın tacını giyse yine çıplak kalır.