Bayram Mor
@psikolaj
Anlatmak bir sanat ve ben sanatçı değilim.
Diyarbakır
143 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
13 yaşındaki Stefano, babasıyla denize açıldığı bir gün denizde Colombre adındaki canavarı görür. Bu, canavarın yalnızca kendine kurban seçtiği kişi ve onun kanından biri tarafından görüldüğü; Colombre'nin kurbanını yok edene kadar onun peşinden asla ayrılmayacağı anlamına gelmektedir. Bunun üzerine babası, Stefano'yu denizden uzaklaştırır ve hayatına karada devam etmesini ister. Stefano, 50 yıl boyunca bu canavardan kaçar. Ta ki bir akşam, bu kaçıştan eline acıdan ve mutsuzluktan başka bir şey geçmediğini anlayıp onunla yüzleşmeye karar verir.
Burada bir film önermek istiyorum: Turning Red (2022)
Saman Bayraklar
Bir bayrak mitingi izlemiştim TV'de. Miting bitip insanlar dağılmış, miting alanında -çer çöp dışında- acı veren bir manzara kalmıştı. İnsanların uğruna bir meydanda toplandığı "Bayrak"; sloganlar atıldıktan, tezahüratlar yapıldıktan sonra bir paçavra gibi yerlere atılmış ve hatta ayaklar altında çiğnenmişti.
Bu seyirlik tecrübeden sonra Saman Köpekleri yine ama başka bir gözle okudum. Zira Antik Çin'de de içi samanla doldurulan kukla köpeklere, "ayin ve tapınma"lar sırasında büyük saygı gösterilirmiş. Ancak ayin sona erince bu köpekler bir kenara atılıp ayaklar altında çiğnenirmiş.
Bu her iki olay da vatan, bayrak, namus, onur ve daha nice kavram ve değerin aslında ne kadar içi boş kelimeler olduğunu; tek gerçeğin insan ve onun iflah olmaz arzu ve istekleri olduğunu göstermiyor mu?
Kördüm
Kör olmak için kör olmamak mı gerekir yoksa kör olmamak için mi kör olmak gerekir? Hayat şüphesiz zıtların savaşımına şahit olmaktadır durmadan. Ancak ben KÖRLÜK’ü okurken, “kör olmak için kör olmanın gerekmediğini” fark ettim. Hoş, zaten kör olduğumuzu GÖRDÜM. Burada “GÖRDÜM” ironisi kendini acı acı gösterse de… Neyse… KÖRLÜK bir metafor, bir sessiz çığlık, bir yakarış; insanlığın ölümüne bir ağıt, bir kötülük destanı…