“Bütün yarım kalan, yaşanmasına izin verilmeyen iyi kötü ne varsa her şey için kızdım. Aşkımın şiddetini görmemesine kızdım. Gördüyse bile bir tepki vermemesine kızdım. Aslında bunca şeyden sonra bir sebep aramak da gerekmezdi hani, sadece kızdım işte.”
“Elbette kişi olarak değişmemiştim. Hep aynıydım ve başka türlü olmam imkansızdı. Ama tıpkı bir geminin kendisini rıhtıma bağlayan halatlarını çözmesi gibi ben de zincirlerimden kurtulduğum duygusu içindeydim. Korkularımın çoğunun kendi zihnimin ürünü olduğunu keşfetmiştim”