“Askere gitmeden önce İstanbul’da bir sevgilim vardı. Onunla evlenmedim. Karım olmak onu soldurur diye. Başkasının mutfağında soluyor şimdi, benimkinde değil.”
“… ama ben zekanın tek başına hiçbir anlam taşımadığını öğrendim. Şimdi biliyorum ki, hepimizin atladığı bir şey var: sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez.”