Sena
@pssenaa
20 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Masuma yapılan kötülük affedilemez çünkü masum, kötülük olduğunu anlayamadığı şeyi affedemez.
"En önemli şey, insanın kendisi kalması, değişmemesidir" der, yaşamının her anında düşüncelerine başvurduğum Montaigne. Önemli olan da budur. Önemli olan ne ve niçin verdiğimiz değil, bilakis bize kalan ve nasıl kaldığımızdır.
Clarissa. Stefan Zweig'in hayatının son döneminde kaleme aldığı ve tamamlayamadığı eseri.
Öncelikle yazarın diğer kitaplarından daha farklı bir kitap olduğunu söyleyebilirim, belki konusu itibariyle bende bu hissi oluşturmuş da olabilir.
Aşk, umutsuzluk, hüzün,korku..Stefan Zweig psikolojik tahlilleri ustaca yapabilmesi ve bunları kitaplarında yaşatmasıyla tanınan bir yazar. Clarissada da,
1. Dünya Savaşı döneminde yaşayan bir kadın, savaş ortamı, savaşın getirdiği psikolojik yıkım, yaşanan ikilemler, umutsuzluk, dönem içindeki zorluklar ve korku yoğun bir şekilde işlenmiş.
Genel olarak kitabı beğendim. Kitabın son bölümlerini yayıncı tamamladığı için alelacele bitirilmiş ve birşeylerin yarım kaldığını hissettiğimi söyleyebilirim bu yüzden.
Belki son bir sayfa daha vardır diye ümit ettim, yarım kalmışlık içimi burktu. Yazar intihar etmese bu hikaye sayfalarca devam ederdi. İnsan, Zweig olsa bu kadar güzel kurguladığı kitabı nasıl sonlandırırdı diye düşünmüyor da değil elbette.
