Samet Tuncer
@pssiko
Öğrenci
Samsun
Antalya
11 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
İdeal devlet düzeni nedir? Bir topluluğu, bir halkı en iyi, en adaletli ve en verimli şekilde nasıl yöntebilirsin? Bunlar ve bunlara benzer sorulara kendi çapında, dönemi düşünüldüğünde oldukça farklı ve çarpıcı çözümler sunan, daha sonra bu tarz düşüncelere de isim babası olacak bir kitap, Utopia. O dönem mevcut sistemin eksiklerini, sorunlarını çok iyi görmüş, çok doğru bir şekilde eleştirmiş yazar. Bu sorunlara hayali ülke Utopia üzerinden de çözümler üretmiş. Kendisinin de kitapta söz ettiği gibi, bu sistemin işlemesinin maalesef tek yolu, bütün insanların iyi olması. Bencillikten, kıskançlıktan, hırstan ve hatta eğlenme duygusundan bile arınmış olması gereken bir toplumdan bahsediyoruz. Yine tabii ki sistem muhteşem bir temele oturmuş gibi görünse de, felaketler, kıtlıklar ve savaşlar gibi uzun süreli olumsuzluklarda da insanların sabırlı ve tamahkar olacağı varsayılmış. Bana göre birçok eksikleri olsa da günümüz düzenlerinde, kitabı okuyan birisi ile nasıl daha iyi, nasıl daha doğru bir düzenin insanları mutlu edebileceğini, nasıl bir yönetimin halk üzerinde daha adaletli ve doğru olacağını tartışmayı çok istedim. İyisi ile kötüsü ile, hele ki ülkemizde yaşayan herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap..
Reklam
Bir kadının, çocukluğunda başlayan takıntılı, hastalıklı sayılacak seviyedeki platonik aşkını, uzun bir mektupta sevdiği kişiye anlattığı bu kitapta; kadının psikolojisini muhteşem yansıtan yazar, aşkın bir nevi felsefesini yapmış diyebiliriz.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Monoton ve kusursuz bir yaşama alışmış bir burjuva subayının, ilk defa tabularını yıkıp başka dünyalara, başka duygulara kendisini açmasını anlatan, duygusal boşlukta olan herkesin okumasını tavsiye edeceğim bir kitap.
Şiirden anlamadığımı düşündüren bir kitap oldu kendisi, bazıları çok hoşuma gitse de çoğu havada kaldı, kısa bir kitap olması nedeniyle alınıp düşüne düşüne okunabilir.
Okuduğum en ilginç romanlardan biri oldu benim için. Kronolojik olmayan hikayeciklerden oluşması bir yana, anlamayı zorlaştıran bir iç dünya yaşayan ana karakter, kitabı oldukça tuhaf ama bir o kadar da hoşuma giden bir yapıya sokuyor. Bir an babasıyla bir anısını anlatırken hikayenin sonunda bir yumurta çaldığını söyleyip, bir sonraki alakasız hikayeye geçiyor, daha önce anlattığı hikayelerden hatırladıklarınızla yavaş yavaş daha fazla şeyi brbiriyle bağdaştırıyorsunuz.
Kısacası benim için eğlenceli ama okuması da oldukça zor olan bir kitap oldu. Dingin bir zihinle okumanızı tavsiye ederim.
Reklam