lastdayofnov
@psyches
10 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
sen her içini açtığında içindeki acıyla nasıl baş edeceğimi bilmediğimden onunla asla yüzleşemedim beni de içine çekmesinden korktum ben de benzerlerini yaşamıştım yeniden o düşmanla yüzleşmek istemedim seni hortkuluğunla baş başa bıraktım.Sonsuz kez özür dilerim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hani tren durduğunda insan uyanıp kimsenin kalmadığını görür ya,işte Marion da etrafında insan göremediğinde böyle hissediyordu.
Goethe'nin dediği gibi : 'Milyonlarca lüleli peruk da taksan,arşınlarca yüksekteki kaideye de çıksan,neysen osundur
her sey duzelirken basa sariyorum
iki gunum iyiyse uc gunum kotu geciyor
kulaklarimi parcalamak istiyorum ses duydugum an
kalbimde agirligini tasimaktan yoruldum
ama tasirim sorun degil canavarimla birlesmwn canimi sikiyor ama halledicem beni izliyorsan halledicem sadece ruyama gelmeye devam et her gece gel seninle mesajlasmak yuzunu gormemek bile nasil rahatlatiyor beni bilemezsin kedi olarak gel kopek olarak gel yeter ki geldigini belli et gozlerim dolsun aglayamamaktan yoruldum gozlerim cesmeyken daha iyiydim simdi ne gozum ne icim rahatliyor herkes astim saniyor nasil asabilirim mutlu gozukuyorum derslerde bi anda dalip olasi konusmalarimizi hayal edip guluyorum mesajlarimizi okurken de aglamiyorum guluyorum seni kaybetmekte payim oldugu icin cok uzgunum hep uzgunum milyonlarce kez optum
hic dokunamadigim saclarini
hic tutamadigim ellerini
ozluyorum
her dokunus benim hakkimdi
simdi senin yerine yastigima sariliyorum
gordugum herkesi sen saniyorum
nefesimi tutuyorum
dogrusu aklima gelene kadar
hic ulasmayacak mektuplarim odamda
umudumu yitirmeye basladim
bir isaret ver 🎷🐛