İlk kez manga okudum ve açıkçası bu kadar seveceğimi hiç düşünmüyordum “Ölüm Busesi” resmen hem garip hem korkutucu hem de aşırı sürükleyici bir deneyim oldu benim için.
Ama en çok çizimler etkiledi beni…
Bazı sahneler gerçekten rahatsız edici derecede karanlık ve ürkütücüydü ama aynı zamanda aşırı estetik görünüyordu Özellikle karakterlerin yüz ifadeleri, gölgeler ve o gotik atmosfer baya büyüleyiciydi. Sayfaları çevirirken sürekli durup çizimlere baktım resmen
Hikâyede ölüm, saplantı, gençlik kaosu ve korku iç içe geçmiş durumda.
Karakterlerin hem gerçek dünyayla hem kendi karanlık taraflarıyla uğraşması mangaya çok tuhaf ama çekici bir hava katıyor. Bazen absürt, bazen rahatsız edici ama bir şekilde insanı içine çekiyor
Serinin sıralaması aslında:
Ölüm Arzusu → 1. kitap
Ölüm Kafası → 2. kitap
Ölüm Busesi → 3. kitap
Ben sıralamaya göre okumamış olsam da dünyasını çok merak ettiğim için ilk kitabı da kesin okuyacağım Çünkü karakterlerin geçmişini ve olayların nasıl bu noktaya geldiğini daha çok görmek istiyorum.
Mangadaki atmosfer bana eski korku filmleriyle punk/gotik estetiğin birleşimi gibi geldi.
Hem eğlenceli hem huzursuz eden bir havası var. Özellikle korkuyu sadece jumpscare gibi değil, görsel atmosferle vermesi çok hoşuma gitti
Kısacası bu kitap benim için manga dünyasına baya etkileyici bir giriş oldu… Karanlık atmosferi, ürkütücü çizimleri ve tuhaf enerjisiyle aklımda kaldı
.
.
.
Gotik Bir Distopyanın Peşinde...1000Kitap
Hikaye, adından da anlaşılacağı üzere bildiğimiz o klasik, ağır zombi klişelerinden çok farklı. Kara mizahla harmanlanmış, fazlasıyla dinamik ve alternatif bir dünya var karşımızda. Yılların eskitemediği bir manga okuyucusu olarak, bu kitaptaki o hızlı tempoyu sonuna kadar hissettim. Bir oturuşta, adeta bir solukta bitti zaten. Kestirilemez, asi ve tam anlamıyla "cool" karakter tasarımları hikayeyi sürüklüyor.
Zombie Makeout Club serisinin üçüncü kitabı olan Ölüm Busesi'nin o gotik, punk ve distopik havayı buram buram hissettiren çizim tarzı o kadar muazzam ki Peter Richardson’ın yarattığı bu evren, görsel olarak tam anlamıyla bir görsel şölen. Pop-kültür ögeleriyle süslenmiş, biraz vahşi, biraz romantik ama kesinlikle çok tarz bir distopya arıyorsanız bu kitaba kesinlikle bir şans vermelisiniz.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Punk severler için çok ufuk açıcı ve bilgilendirici bir kitap. Bu kitap sayesinde geçmişteki punk hareketlerini ve gruplarını ve bu grupların nasıl bir yaşantı içerisinde olduğuna dair daha fazla görüş edinme fırsatım oldu.
Türkiye’de Punk ve Yeraltı Kaynaklarının Kesintili TarihiSezgin Boynik · Bas Yayınları · 20076 okunma
Kinyas, Kayra’yı korkak, baltaya sap olamamış, zayıf ve hasta görüyor. Asıl ılık olan kim? Kinyas.
Bunca derinlikte birbirini ve dünyayı yiyen iki kardeşken, cehenneminden firar edip insan içine karışmaya, annesine, kız kardeşini kendini sevdirmeye zorluyor. Ailesine sığınıyor. Dünyanın çekirdeğini görmüş, yanmış bitmiş, ‘su döksünler’ diye babasının kollarına atlıyor.
Cehennemi görüp anne terliği arayan adamdan filozof olmaz Kinyas.
Kayra ise bu derinliği kendinden rasyonalize etmeye çalışıyor. Ne demek sadece ansiklopedi okuyarak dünyayı çözdün mü sen? Ansiklopedi yutmakla aydınlanılmıyor. Sen sadece bilgiyi kustun, irini içinde tuttun. Punk grupları, fahişelere vermeye çalıştığı dersler... Sen kimsin Kayra?
Fazla tevazu fahişeyle dersleşmek demektir. Kinyas’ı da dibe çekiyordun, bak terk etti seni. Dünya seni terk etmesin istedin. Dünyayı terk ettin, ya da bize öyle söyledin.
Dünyayı terk ettiğini söyledin Kayra. Yalan. Dünya seni kustu. Fark bu.
Zihinsel ölüm bilinçli yapılmaz Kayra. Bize zihnini boşalttığını söyledin, zihnini öldürdüğünü ima ettin. Ama sadece yazmayı bıraktın. Zihnini boşaltmadın, kilitledin. Anahtarı da yuttun.
Biriniz öfkeyle, biriniz kibirle öldü. Günday ikinize de mezar taşı dikmedi. Çukura tükürdü. Çünkü Kinyas ve Kayra kardeş değil, aynı intiharın iki ayrı provası.
Misha hatrına okudum
Selam
Kitabı an itibariyle bitirdim. Ben çıtır çerezlik kitap okumayı sevdiğim için beğendim. Çeviri sebebiyle sanırım anlatımda zaman hataları vardı bazen . Ha bir de kelimeler eksik harfli yada hatalı yazılmıştı.
Ama keyifli bir okuma oldu . 30 nisanda baslayıp 3 mayısda bitirdim.
Yazar hikayede bazı gizemler yaratmak istemiş ama ben ilk baştan tahmin ettim . Pek etkileyici gelmedi bana .
Karakterler hakkında konuşmam gerekirse. Aşırı sahiplendiğim kimse olmadı bu sefer .
Ryen benim tahammül edebileceğim biri değil . Iki hali de öyle bu arada . Ne diyebilirim ki ? Ben de aşırı zorbalandım çocukken ama hiç böyle birine dönüsmeye çalışmadım.
Misha tatlı bir çocuktu . Annesi ile yüzlesme sahnesi beni hüzünlendirdi . Misha'yı sevmedim diyemem . Ama yani tripleri sacmaydı.
Birde herkes mushamı erkfk Ryan mı anlamadım olk 100 sayfa diyor da nasıl okudunuz gemcolar kitabı? Ryan makyaj yapiyorsa kız heralde. Bdn Tem'i anlayamadım son bolumlerde gey bir karakter oldugunu anladım.
Ryen'in anne ve ablasının o smut sahbesinde nasıl uyanmadığını aklım almadı ne ağır uykuları varmış.
Sonu oldu bittiye gelmiş Bir Milyon Öpücükteki gibi biraz. Ne ara meshur bi rock yildizi oldu bu cocuk kızın okulu ne oldu iki paragrafta bsynimize tıkıştırmış yazar. Keske o 5 sene sonra bölümü hiç olmasaydı. Birde bu tur her kitapta kadın karakterleri doğurtmaktan vazgecin be ! Ya hamişler ya 2 çocuklu. Kızım sen 22 yasindasin sen daha bebeksin . Kocan olay tadını çıkar ki bu çocuk senin bu mıymıntı halune neden aşık ? Kitap boyunca Ryan %70 ağladı %20 gözlerini sıkıp aglamamayı denedi.
Her neyse
Yazarın bir kitabına daha iyi diyorlar ama benlik değil sanırım . Yaş farkı olayı beni geriyo
Hadi bayy
Nana Cilt 1 İncelemesi1000Kitap
Arkadaşlarım çok övdü diye başladım aslında bu seriye. Normalde öyle her şeyden çabuk etkilenen biriyim; o yüzden "ya üzülürsem" diye pek yanaşmıyordum başta. Ama geçen gün kitapçıda son bir tane kaldığını görünce "hadi alayım artık" dedim. Zaten Türkçede sadece ilk 4 cilt varmış. Bu arada, bu benim merak edip kendi paramla aldığım ilk manga oldu, o yüzden yeri bende hep ayrı kalacak muhtemelen.
Okurken bir yandan da animesini izleyeyim dedim, ben daha 7. bölümdeyken ilk cilt bitti bile. Konusunu hiç bilmeden okumaya başladım ama beklediğimden çok daha ilgi çekiciydi.
İlk ciltte aslında bu iki kızın neden Tokyo’ya gitmek istediklerini, yani geçmişlerini öğreniyoruz. Önce Hachi’yi (Nana Komatsu) okuyoruz. Hachi tam olarak o her şeye hemen inanan, sürekli birilerine aşık olan, biraz saf ama çok tatlı kızlardan. Tokyo’ya gitme sebebi de öyle kariyer falan değil, sırf sevgilisi Shoji’nin yanında olmak. Hatalarına falan bazen "yapma be kızım" diyorsunuz ama o kadar samimi ki bir şekilde ona hak veriyorsunuz.
Sonra hikaye bir anda değişiyor ve Nana Osaki’ye geçiyoruz. O çok daha başka bir dünya. Siyah deri ceketi, punk tarzı ve o duruşuyla inanılmaz bir karakter. Onun tarafında müzik tutkusunu, Ren’le olan o hüzünlü aşkını ve kimseye muhtaç olmadan ayakta kalma çabasını görüyoruz. Nana için Tokyo, birinin peşinden gitmek değil, kendi tırnaklarıyla bir yerlere gelme mücadelesi demek.
İyi ki almışım diyorum kalan o son cildi. Eğer siz de benim gibi "ya çok etkilenirsem" diye korkuyorsanız, bence Nana için bu riske girmeye değer. Devamında neler olacağını şimdiden çok merak ediyorum.
Nana - Cilt 1 
Ai Yazawa
Nana - Cilt 1 Ai Yazawa