nastasya
@pupaahava
Reklam
Orhan Pamuk'un son dönemdeki çizgisini bir anlamda belirleyen romanı. Değişip dönüşen İstanbul'u her yönüyle anlatan yazar kurduğu dünya içinde birçok yere de göndermeler yapmış. İlginç bir hikaye. Boza içeceğinin ve Anadolu'dan gelen bir seyyar satıcının romanı...
Çok eleştirilen fakat gayet iyi bir roman. Her kesimden tepki alan yazar, roman sanatının yazarın kendisi gibi düşünmeyenleri bir anlama çabası olarak görür. Ayrıca siyasi bir roman taraf tutmamalıdır der. Bu bakımdan sonsöz yazarın gelen eleştirilere yanıtıdır. Roman tam olarak da bu değil midir? Bir kurgu ile başkalarını anlama çabası fakat bu çabayı gösterirken bir taraf tutmamak ve muğlak bir izlek sunmaktır okuyucuya. Bu bakımdan yazarın sonsöz de yazdıklarını bir roman okuyucusu olarak doğru bulmaktayım. Bu romanı okurken tıpkı benim gibi serhat şehrine gidip şâir Ka'nın geçtiği sokaktan geçmek isteyenler olmuştur ve olacaktır.
Bir cinayetin işleneceği daha en baştan belli olup herkesin bildiği ama kimsenin müdahale etmediği bir olay. Kitapta cinayetten daha fazla irdelenmesi gereken toplumun buna sessiz kalması ve olayı tiyatro izler gibi izlemesi. Hemen herkes nasılsa böyle bir şey olmaz deyip sonrasında olayı izlemek için toplanıyor ve canlı bir cinayete tanık oluyor. Bu toplumsal duyarsızlık daha sonraları bunu görenler ve yaşayanlar için biraz vicdan azabı hissi oluşturmuş gibi olsa da bu onların yaptığı büyük hatayı örtmez. Aslında gerçek hayatta da bu tip olaylar hep yaşamıyor muyuz?
