Duygular, insan olmanın ve diğer insanlarla etkileşimin bir parçasıdır. Duygularımızla temas halinde olmadığımızda, kendimizle de temas halinde olmayız. Bu, başkalarıyla olan ilişkilerimizde bizi sekteye uğratarak düşüncemizin kökenini tam olarak anlamadan yargıda bulunmaya ve kararlar vermeye mahkum edecektir bizi.
bir neden doğrultusunda yaşayanlar anlamlı bir hayatın tatminiyle, sadece bir sistemin parçası olarak yaşayıp basitçe sistemi terk ettiğini düşünenlerse kendini akışa bırakmakla rahatlayabilirler. veya benim gibi hissizleşebilirler. neticede "insan hayatının anlamı ne" ile "benim hayatımın anlamı ne" farklı sorulardır. herkesin varoluş stresi kendine!
"Evimde üç tane sandalye vardı," diye yazmış Thoreau. "İlki yalnızlık, ikincisi dostluk, üçüncüsü de topluluk için."
