Puan vermedi·144 syf.·
2025 7. kitabı
kısa bir kitap olmasına rağmen kesinlikle hızlıca değil, sindirerek okunması gerekenlerden. bazı yerlerde kendimi o kadar buldum ki “tam da böyle hissediyorum” dediğim cümleler oldu. depresyonu ne dramatikleştiriyor ne de hafife alıyor, sanki bir arkadaşımla sohbet ediyormuşum gibi yalın ve samimi bir dili var. farklı bir gözle düşünmeme ve kendime başka bir yerden bakmama vesile olduğu için sevdim.
Reklam
Puan vermedi·176 syf.·
2025 5. kitabı
kitap kolay okunan, akıcı bir dille yazılmış ve her bölümünü kısa hikayelerle pekiştirmiş. hayatta önemsiz sandığımız küçük detayların ne kadar fark yaratabileceğini hatırlatması hoşuma gitti. kısa ama faydalı bir okuma oldu.
Puan vermedi·351 syf.·
2025 6. kitabı
klasik eserlerden olduğu için dili bana biraz ağır geldi, özellikle uzun betimlemeler bir süre sonra yordu. 350 sayfalık bir kitabın son 5 sayfasında beklediğim hareketin başlaması oraya gelene kadar “hadi artıkkkk” dedirtti, zor bitirdim. sonu da istediğim gibi olmadı ama mutlu bir bitiş olmaması da bence gerçekçi, yasak bir aşkın toplum baskısıyla çıkışsız kalışını net bir şekilde hissettiriyor. üzülerek kapattım kitabı. :(
Puan vermedi·192 syf.·
2025 4. kitabı
kitabın konusunu çok sevdim; salgın hastalık temalı hikayeler zaten hep ilgimi çeker. hastalığı bizim kültürümüzden, tanıdık mekanlarla anlatması hayal ederek okumamı kolaylaştırdı ve beni heyecanlandırdı. hikaye akıcıydı ama temposu yetersizdi; asıl konuya gelmesi uzun sürdü, sonlara doğru da hızlıca toparlanmış gibi hissettirdi. murat’la haluk’un ilişkisine daha fazla yer verilebilirdi. diziyi önceden izlediğim için kitapta aynı heyecanı bulamadım (dizide beni en çok haluk heyecanlandırmıştı). bu yüzden biraz eksik kalsa da dili ve konusuyla akılda kalıcı, sevdiğim bir hikaye oldu. keşke daha uzun olsaydı.
Puan vermedi·352 syf.·
2025 3. kitabı
yazar sadece baskıcı bir devleti değil, insanların zihinlerinin nasıl kontrol altına alınabileceğini de gösteriyor. gerçeklerin değiştirilmesi, dilin kısıtlanması, sürekli gözetim altında olunması… bunlar özgürlüğü yok etmenin en güçlü yolları. insanlar korku ve baskıyla yaşadığında, gerçeği bilseler bile inanmayı bırakıyorlar. bence en ürkütücü tarafı da bu. yani özgürlük sadece bedenle ilgili değil, asıl mesele zihinsel özgürlük.
bugün düşündüğümüzde sosyal medyada, sokaklarda fikirlerimizi istediğimiz gibi ifade edemeyişimiz, her hareket ve işlemimizin kolaylıkla takibi, yasa ya da kural olmamasına karşın aynı düşüncede olunmadığı için yapılan linç kültürü… hepsiyle aslında hala benzer bir yerdeyiz. anlatılan dünya distopya olsa da, yaşadıklarımızla çok benzeşiyor.
Reklam