Puan vermedi·144 syf.·
2025 7. kitabı
kısa bir kitap olmasına rağmen kesinlikle hızlıca değil, sindirerek okunması gerekenlerden. bazı yerlerde kendimi o kadar buldum ki “tam da böyle hissediyorum” dediğim cümleler oldu. depresyonu ne dramatikleştiriyor ne de hafife alıyor, sanki bir arkadaşımla sohbet ediyormuşum gibi yalın ve samimi bir dili var. farklı bir gözle düşünmeme ve kendime başka bir yerden bakmama vesile olduğu için sevdim.
Reklam
Puan vermedi·176 syf.·
2025 5. kitabı
kitap kolay okunan, akıcı bir dille yazılmış ve her bölümünü kısa hikayelerle pekiştirmiş. hayatta önemsiz sandığımız küçük detayların ne kadar fark yaratabileceğini hatırlatması hoşuma gitti. kısa ama faydalı bir okuma oldu.
Hayatta öyle değerli şeyler var ki onlara sahip olmanın keyfini çıkarabilmek için kaybetmeyi de göze almanız gerektiğini hatırlatıyordu.
İşte bu yüzden birine platonik duygular beslemek korkunçtur. Hayat sadece ilerlemesi gereken düz bir yoldan ibaretken birdenbire kendinizi bir yokuşta yuvarlanırken ya da mideniz altüst olmuş bir şekilde aniden düşerken bulursunuz. Böyle anlarda aklıma hep annem gelir: Yapılı saçları ve boyalı dudaklarıyla gülümseyip taksiye yetişmeye çalışırken eve döndüğünde yüzünde akmış rimelinin izleri olurdu. Hayat böyle bir şeydi işte; sadece inişler ve çıkışlar, ortası yok.
Heteroseksüel erkeklerin kadınları etkilemek konusunda işi ne kadar da kolaydı. Heteroseksüel bir kadın epey normal görünen, cinsel manada bir şey ifade etmeyen bir kol görür görmez bile biyolojisi devreye giriyordu. “Kenara çekil, evrimin son dört bin yılı, insan ırkının devamına katkıda bulunma zamanım geldi.”