Darbenin verdiği acıdan ziyade bu haksızlık sarstı Peter'ı.
Kendini epey çaresiz hissetti. Dehşet içinde bakakaldı sadece. İlk defa haksızlığa maruz kalan bütün çocuklar böyle etkilenir işte. Çocukların tek düşündüğü, kimsenin onlara hak-sızlık etme hakkının olmayışıdır. Siz ona haksızlık etseniz de sizi yine sever, ama bir daha asla aynı çocuk olmayacaktır.
Hiç kimse uğradığı ilk haksızlığı hazmedemez: Peter hariç. O bu durumla sık sık karşılaşır ama hep unutur. Sanırım o ve diğer herkes arasındaki gerçek fark budur.
"Ben asla büyüyüp yetişkin bir erkek olmak istemiyorum," dedi tutkuyla. "Ben hep böyle küçük bir oğlan olarak kalmak ve eğlenmek istiyorum. Bu yüzden Kensington Bahçeleri'ne kaçtım ve çok uzun bir zaman perilerin arasında yaşadım."