"Bu aralıksız, hiç değişmeyen, sonuçsuz ve bütün bunlara rağmen kaçınılmaz çabalar Swann için öylesine dayanılmaz hale gelmişti ki, bir gün karnında bir şişlik hissedince, bunun kendisini ölüme götürebilecek bir ur olabileceğini, artık bir şeylerle uğraşmak zorunda kalmayacağını, onu hastalığın yöneteceğini, fazla gecikmeyecek olan eceli gelinceye kadar hastalığın oyuncağı olacağını düşünüp gerçek bir sevinç duydu. Zaten o dönemde, kendi kendine itiraf etmemekle birlikte sık sık ölmeyi istemiş olmasının nedeni, acılarından kurtulmaktan çok, manasız çabalarından kaçma ihtiyacıydı."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bu düşüncesini derinleştiremedi, çünkü doğuştan gelen, ara sıra, tam zamanında baş gösteren bir zihin tutulması nöbetine tutuldu o sırada; aklı, daha sonraki yıllarda her yer elektrikle donatıldığında elektriğin kesildiği bir ev gibi bütünüyle karardı."
"Bütün gece annemin kolları arasında ağlayabilmek için bunların hepsini feda ederdim! Korkudan titrer, endişeli bakışlarımı, o gece, benim kendimi şimdiden içinde hayal ettiğim odama gelmeyecek olan annemin yüzünden ayıramaz, sanki ölmek isterdim."
Kimi zaman ormanlarla çevrili su kenarında, tek başına, adeta kaybolmuş gibi duran, duvarlarını yıkayan ırmaktan başka hiçbir şeyi görmeyen bir kır evi çıkardı karşımıza. Düşünceli yüzü ve şık tülleri yöreye ait olmayan, oraya büyük olasılıkla, yaygın deyimle "gömülüp kalmaya", kendi adını ve özellikle kalbine sahip olamadığı kişinin adını orada kimselerin bilmediğinden emin olmanın acı zevkini tatmaya gelmiş genç bir kadın belirirdi pencerede, kapının önüne bağlı bir kayıktan ötesini göremezdi bulunduğu yerden. Kıyıdaki ağaçların arkasından geçen insanların seslerini duyduğunda, başını dalgın dalgın kaldırırdı; bu insanların, hayatlarında, o sadakatsiz şahsı hiç tanımadıklarını ve tanımayacaklarını, geçmişlerinde onu hatırlatabilecek hiçbir şeyin olmadığını ve gelecekte de olmayacağını, daha yüzlerini bile görmeden, kesinkes bilirdi. Genç kadının, bu vazgeçişi içinde, sevdiğini en azından görebileceği yerleri bırakıp onu hiç görmemiş yerlere isteyerek geldiği hissedilirdi. Bense onu, sevdiğinin geçmeyeceğini bildiği bir yolda yaptığı yürüyüşten dönerken görür, lüzumsuz zarafetteki uzun eldivenlerini, kaderine razı olmuş ellerinden çıkarışını seyrederdim.
"Belki de başkalarına yaşattığı acılar karşısında hissettiği, adı ne olursa olsun, merhametsizliğin korkunç ve daimi bir biçimi olan kayıtsızlığı, herkese olduğu gibi kendisinde de görebilseydi, kötülüğün o kadar nadir bulunan, sıradışı, şaşırtıcı, sığınıldığında dinlendirici bir durum olduğunu düşünmezdi."