bir seferinde neredeyse bütün bir ay boyunca sanki bulutların üstünde gezmişti, sırf o meydanın ortasında hiç tanımadığı biri ona bir çiçek verdi diye.
bu da ne? canım sevgilimin avucunda bir şişe!
demek ki, zehirden sevgilinin bu vakitsiz ölümü.
cimri! hepsini içmiş; bir damla bile
bırakmadın demek kavuşabilmem için sana?
öyleyse dudaklarından öperim,
orada bir parça zehir kalmıştır belki;
bir zamanlar hayat veren dudakların
bu kez son versin hayatıma.
şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar,
ölümleri olur zaferleri,
öpüşürken yok olan ateşle barut gibi.
en tatlı bal bile tadıldıkça bıkkınlık verir,
aynı tat isteği, iştahı köreltir.
onun için, ölçülü sev ki uzun sürsün sevgin,
hedefe hızlı giden, yavaş kadar geç varır.