Şiir denince akla çoğunlukla aşk şiirleri gelir. Birine duygularınızı ifade etmek için şiiri ya da edebiyatı kullanmak her ne kadar tatlı görünse de, bu oldukça demode ve tuhaf bir şeydir. Yine de insanın azıcık tuhaf davranmasında hiçbir sakınca yoktur.
Bir element, ihtiyacı karşılanmadığı zaman, ihtiyacını gidermek için bir duyguya dönüşür. Bu duygu, elementin ihtiyacını gerçekleştirebilmen için seni yönlendirmeye başlar.
Sevgi kendi kendine bağlanır. Benim senin hayatında bir ihtiyaçtan dolayı yerim varsa, sen istesen de istemesen de karşılıklı şekilde o bağa çekiliriz. Zıt kutuplu iki mıknatıs gibi... Aradaki çekim isteğe değil, doğal yapıya bağlıdır. Bu sayede sen beni biliyor oluyorsun, ben de seni. Birbirimizi bilme şeklimize göre de duygularımız oluşur.