Sıcak eller ver bana
Yuregin mangalındaki korları ver
Bana, yalnızların en yalnızına
Bütün gözyaşlarım
Sana akmakta
Ve yüreğimdeki son alev
Sana doğru yanmakta
Kendi tünelinde
İki büklüm çalışmaktasın
Gömülmüşsün kendi içinin mağarasına
Kendi içini kazmaktasın
Âciz
Kaskatı
Bir ceset
Yüzlerce yükün altında
Kendi ağırlığının altında
“Armağan vermeyi severim dostlara, bir dost olarak oysa yabancılar ve zavallılar benim ağacımdaki meyveleri kendi elleriyle toplasınlar; böylesi daha az utandırır. “