Merve
@queenofpentacles
3 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Korku akıl katilidir
"Korkmamalıyım, korku akıl katilidir. Korku toptan yok oluşu getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Üzerimden ve içimden geçmesine izin vereceğim. Geçip gittiği zaman, geçtiği yolu görmek için iç gözümü ona çevireceğim. Korkunun gittiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben kalacağım.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İçinde rahatlıkla ve zevkle kaybolabileceğiniz bir kitap. Kitap baş kahraman Kvothe’nin başından geçenleri anlatıyor.
Efsanevi bir hayat süren Kvothe en sonunda birilerinden ya da bir şeylerden kaçmak için sıradan bir hancı olarak yaşamaya başlamıştır. Ancak bir hikaye toplayıcısı olan tarihçi ile karşılaştığında oturup hikayesini baştan sona anlatmaya başlar. Bu hikayeyi anlatması üç gün sürecektir ve ilk gün anlattığı her şey bu ilk kitaptadır: Rüzgarın Adı.
Bu fantastik evrendeki en yüce karakterler, varlıkların gerçek isimlerini bilen ve onlara hükmedebilenler. Kitabın ismi de buradan geliyor: Rüzgarın adı. Rüzgarın adını bilen rüzgara hükmediyor. Kvothe de bunu istiyor.
Kitapta yaratılan fantastik dünyanın kendi dünyamızla taşıdığı benzerlikler, mizah, kahramanlık, birbirinden etkileyici karakterler, iç ısıtan konuşmalar ve olaylar şahane. İçerikten ziyade yazarın üslûbu da etkileyici, kitap su gibi akıp gidiyor. Yaşama, aşka, arkadaşlığa dair tam yerine oturan cümleler de kitabın tuzu biberi oluyor.
Eğer fantastik dünyaya meyliniz varsa, ya da güzel bir hikaye arıyorsanız mutlaka okuyun. Tek kötü yanı, bittikten sonra başka fantastik kitapları beğenmenizin zor olacak olması.
Lanre ve Lyra
"O sessizliğin ortasında Lyra gidip Lanre’nin ölüsünün başında durdu ve adını bağırdı. Sesi bir buyruktu. Sesi çelik ve taştı. Sesi ondan tekrar yaşamasını istedi. Lakin Lanre kıpırtısız ve ölü kaldı.
Lyra korku içinde Lanre’nin yanına diz çöktü ve adını konuştu. Sesi bir davetti. Sesi aşk ve hasretti. Sesi onu hayata çağırdı. Lakin Lanre soğuk ve ölü kaldı.
Lyra yeis içinde kendini Lanre’nin üstüne attı ve adını ağladı. Sesi bir fısıltıydı. Sesi yankı ve boşluktu. Sesi ona tekrar yaşamasını yalvardı. Lakin Lanre soluksuz ve ölü kaldı."
