ayb
@quidpromedico
Şu anda okuduğu kitaplar
İlk tepkim saf bir keder ve samimi bir acıma olmuştu; ama Bartleby'nin terk edilmişliğinin hayalimde gitgide büyümesiyle orantılı olarak keder korkuyla karıştı, acıma da tiksintiyle. Belli bir noktaya kadar sefalet düşüncesinin, görüntüsünün içimizde şefkat uyandırdığı doğrudur, hatta korkunçtur da; ama belli durumlarda o noktadan ileri gitmez. Bunun hiç şaşmaz biçimde insan kalbinin kalıtsal bencilliği olduğunu ileri sürecek olanlar hata ederler. Daha çok, aşırı ve yapısal bir hastalığa çare bulma umutsuzluğundan gelir. Hassas biri için merhamet nadiren ıstırapsızdır. Sonunda böyle bir acımanın aman aman bir fayda sağlayamayacağı kavrandığı zaman sağduyu akla bundan kurtulmasını söyler. O sabah gördüğüm şey beni kâtibin doğuştan getirdiği ve tedavisiz bir hastalığın kurbanı olduğuna inandırdı. Vücuduna merhem olabilirdim, ama ona acı veren vücudu değil, kederli ruhuydu ve ruhuna ulaşamazdım.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Hayatımda ilk kez ezici, can yakan bir keder duygusu içimi sardı. Daha önce pek tatsız denemeyecek bir hüzünden başka bir şey hissetmemiştim. Şimdi ortak bir insanlık bağı beni karşı konulmaz biçimde kasvete sürüklüyordu. Kardeşçe bir keder! Çünkü ben de Bartleby de Adem'in oğullarıydık. O gün festival havasında Broadway Mississippisi'nden aşağı kuğu gibi süzülüp giden parlak ipekleri ve pırıltılı yüzleri hatırladım; onları solgun kâtiple karşılaştırdım ve kendi kendime düşündüm: Ah, mutluluk ışığı sever, biz de dünyayı şen sanırız; ama sefalet kendini vakurca saklar, biz de sefalet yok sanırız."
"Nereye gidersen git, yanlış yapman gerekecek. Bu hayatın temel şartı, kendi kimliğine aykırı davranmak zorunda kalmak. Bir noktada, her canlının bunu yapması gerekiyor.Nihai karanlıktır bu, yaradılışın bozguna uğramasıdır; hayatla beslenen, evrenin her yanındaki lanettir bu."
"Çalışanların çoğu Joe, Frank ve Gimpy gibi hissediyordu. Bana güldükleri ve benden daha akıllı göründükleri müddetçe bir sorun yoktu ama şimdi bir moronun karşısında kendilerini ikinci derece de görmeye başlamışlardı. Ben göstermiş olduğum hayret verici gelişmenin, onları ezdiğini ve yetersizliklerini açığa çıkardığını görmeye başlamıştım. Onlara ihanet etmiştim, benden o yüzden nefret ediyorlardı."
