"Bir zamanlar bana mutluluğundan bu şekilde söz etmiyordun , -diye geçirdim içimden.- Mutluluğun ne kadar büyük olursa olsun sen hep daha fazlasını istediğini söylüyordun. Şimdi ise benim ruhumda dile getirilmemiş pişmanlık ve dökülmemiş gözyaşları varken sen huzurlu ve mutlusun."
Eskiden çok iyi anladığım, bana çok doğru gelen bir şeyi, başkası için yaşamanın mutluluğunu artık anlamıyordum . Neden başkası için yaşayacaksın ki? Kendin için bile yaşamak istemezken hem de.
Sevmeden yapamam ki! Sevgisiz hayat olmaz. Hayatta tek iyi şey ondan bir roman yaratmaktır. Ve benim romanım asla yarıda kalmaz, bunu da sonuna kadar götüreceğim.