raya
@r4ky
12 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
İnsan, derin hayâller içinde kaybolup gittiği zaman, bütün sözcüklerin anlatamayacağı –ruha karşı şimşek gibi açıldığı anda biten– bir sonsuzluk gülümseyişi olmaya lâyık olmaz mı? Zavallı bellek! Günden güne yok olduğunu duyumsadığımız, vücut denilen şu toprak yığınının üzerinde durmadan yaşamaya çalışır durur. Hüzün verici bir bakışı yıllarca hatırlar. Bir sözü, bir gülüşü yıllarca saklar. Çevresinden baş döndürücü bir hızla geçen bütün anı ve üzüntüleri hemen kaydetmeye çalışır. Bu katlanılması güç çalışma ile bütün gücü ve dayanıklılığı kaybolunca, bize umut veren gelecek biter. Hayatımıza arkadaşlık eden geçmiş, unutuşun denizi içinde yok olur. O zaman, ağır yaralanmış bir asker gibi, bizi mezarın kapısında bırakarak işini terkeder.
Sayfa 55
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zekâyı en iyi tutkulu bir kuşku biler; henüz tam olgunlaşmamış bir zihnin yeteneklerini ise karanlıkta ondan uzaklaşan bir izden başka hiçbir şey bu denli parlatamaz. Bazen gerçek bildiğimiz dünyadan çocukları ayıran yalnızca derme çatma bir kapıdır ve tesadüfi bir rüzgârla ardına kadar açılıverir.
Bir sevginin gücünü söz konusu kalbin geçmişindeki hayal kırıklıklarına ve yalnızlığın yarattığı o karanlık, ıssız boşluklara bakmadan anlamaya çalışırsak yanılgı kaçınılmaz olur. Uzunca bir süredir sahibini bekleyen birikmiş duygular onlara layık görülen ilk insana aktarılır.
Puan vermedi·88 syf.·
2024 2. kitabı
