r
@r_ackl
İnsanlar birbirlerini ne kadar iyi anlıyorlardı... Bir de ben bu halimle kalkıp başka bir insanın kafasının içini tahlil etmek, onun düz veya karışık ruhunu görmek istiyordum. Dünyanın en basit, en zavallı, hatta en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir!.. Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve insan dedikleri mahluku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz? Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatıyla öteye geçiveriyoruz?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsanları, kendi cinslerinden biri üzerinde kudret ve salahiyetlerini denemek kadar tatlı sarhoş eden ne vardır? Hele bunu yapmak fırsatı, birtakım ince hesaplar dolayısıyla, ancak muayyen bazı kimselere karşı kendini gösterirse.
Puan vermedi·96 syf.·
14 saatte okudu
·Okunma: 27 Kasım 2022 00:01
·2022 14. kitabı
"Siz yabancı adam, burada şezlongda uzanıp yatan, dünyayı gezen yabancı, bir insanın ölmesi nasıl bir duygudur bilir misiniz? Hiç böyle bir şeye tanık oldunuz mu, vücudun nasıl acılarla kıvrandığını gördünüz mü hiç, moraran tırnakların boşluğa saplanışını, gırtlaktan çıkan hırıltıları, her uzvun mücadelesini, ölüme karşı direnen parmakları, gözlerin dehşetle açılmasını, bu tarifsiz acılara tanık oldunuz mu hiç? Siz avare, dünya gezgini, bir görevden bahsedercesine yardımdan söz eden siz, böyle bir şey yaşadınız mı hiç? Ben doktor olarak buna çok tanık oldum... bir olgu olarak... Öğrenim görüp, kendimi geliştirdim bu konuda ama böyle bir şeye sadece bir kere tanık oldum, biriyle beraber öldüm adeta o gece...
Benim için ne cennet ne de cehennem var... Ve eğer cehennem var olmuş olsa bile ondan korkmuyorum, çünkü sabahtan akşama kadar yaşamış olduğum o korkunç saatlerden daha korkuncu olamaz... Kızgın öğlen güneşine maruz kalan bir oda düşünün... içinde sadece masa, sandalye ve yatağın bulunduğu küçücük bir oda... Masanın üstünde saten ve tabancadan başka bir şey yok, masanın önünde ise bir adam... masada bulunan saatin saniyelerini saymaktan başka bir şey yapmayan bir adam... yemeyen, içmeyen, sigara tüketmeyen ve heyecanlanmayan bir adam... Bu adam üç saat boyunca gözlerini kadranın çerçevesinden ve bu çerçeve boyunca atan saniye kolundan ayırmadı... Bütün günüm böyle... böyle bekleyerek geçti... ama bir Amok koşucusu nasıl beklerse öyle bekledim işte, anlamsızca, yolumdan sapmadan, çılgınca, hayvansı bir inatla bekledim.