hafsa
@rabia_hafsa
Şu anda okuduğu kitap
“ O kişi olmaktan gerçekten nefret ediyordum, dedi Margaret. Sürekli azarlamaktan, fırça çekmekten. Öyle yaşadığım için tuzağa düşmüş gibi hissediyordum. Nasıl tarif etsem bilmiyorum, bir duygunun içine hapsolmuş gibiydim. Tuhaf bir pozda çömelip mecburen öylece kalakalmak gibi. Kusursuz olmak, haklı olmak. Ama şimdi bundan vazgeçmekte çok zorlanıyorum. Aslında hiçbir zaman istememiş olsam da. Neden bilmiyorum ama yine de zor vazgeçmesi.”
“ Ivan’ın babası için hissettiklerinin artık gidecek yeri yok, sanki ifade edilemeden içine sıkışıp kaldılar. Babasının öldüğü günden sonraki haftalarda Ivan bu sözcükleri kimseden duymadı veya kimseye seni seviyorum demedi. Bu durum bu sözcükleri yeniden işitme ve söyleme yönündeki yoğun özlemini, bedenine hapsolan gücün baskısını hafifletme isteğini açıklar mı?”
“ İçimde yoğun bir sıkıntı ve yalnız kalma isteği olduğunu da çok sıcak bir Temmuz akşamı söylemiş ve bunun Osman’ın kafasında bir çeşit delilik olarak resmedildiğini yüzünde beliren ifadeden anlamıştım.”
“ Durumumuzun ağırlığını ikimiz de birbirimize duyduğumuz tuhaf sevgi ve bağlılıkla geçiştirmeye çalışıyor; gece yarıları ancak içkinin yardımıyla dalabildiğimiz uykunun ortasında mutsuzluktan uyanınca, acımızı birbirimize sarılarak unutmaya çalışıyorduk.”
“ Onu kollarımın arasına alır almaz hissettiğim huzuru nasıl anlatmalı? Kalabalığın kafamın içinde dur durak bilmeden dolanan uğultusu, orkestranın tangırtısı ve şehrin iniltisi sandığım amansız gürültü, ondan uzak olmanın huzursuzluğuymuş yalnızca. Gözyaşları ancak tek bir kişinin kucağında dinen bebeklere olduğu gibi, içimi derin, yumuşacık ve kadifemsi bir mutluluk sessizliği sarmıştı.”