Rabia Uslu

Rabia Uslu
@rabiaausluu
Uluslararası ilişkiler
Uludağ Üniversitesi
Bursa
21 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı

Rabia Uslu

, bir kitap okudu
Puan vermedi·170 syf.·
1533 günde okudu
·
Okunma: 08 Temmuz 2024 22:41
·
2024 1. kitabı
Viktor E. Frankl
8.2/10 · 51,2bin okunma
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
9/10
·331 syf.··
Beğendi
·
2020 7. kitabı
·
19 günde okudu
·
Okunma: 28 Nisan 2020 13:20
Bazı kitaplar sizde hoş duygular uyandırır. Bazıları ise bu kitap gibi size hayatınızın dersini verir. İçinizde olan saklı duyguları birden bire ortaya çıkarır, yüzünüze vurur. Okuduğum ilk Saramago kitabı oldu. Beğendim tarafları da oldu beğenmediğim taraflarıda. İlk başta beğenmediklerimden bahsedeyim. Kitap, yazarın yazım şekline sadık kalarak yayımlanmış. Yani nokta ve virgül dışında noktalama işaretleri yok. Aynı zamanda karakterlerin isimleride yok. Sıfatlar ile tanıyoruz karakterleri. Bu yüzden bazı yerlerde kim ne diyor anlayamıyorsunuz. Hele benim gibi disleksiniz varsa okumanız biraz zor oluyor. Bu yüzden yavaş okuyabildim. Ben 200- 300. sayfa aralarında biraz sıkıldığımı itiraf edebilirim. Sürekli tekrarlamış gibi geldi bana. Sürekli pislikleri, mide bulandırıcı şeyleri tekrar tekrar anlatıyormuş gibi. Ama ilk 200. sayfa ve 300.sayfadan sonra her şey çok güzeldi. Son 2 sayfam kaldığında sorularıma cevap alamadığım için üzülmüştüm hatta 330. sayfadaki son cümleyi okumasaydım kitabı değerlendirmeyecektim. Çünkü ne bir cevap vermişti ne de sonuca varmıştı. Her şey 330.sayfadaki son cümlede açıklandı ve suratıma tokat gibi vurdu. Okuduğum en inanılmaz kitaplardan biriydi.
Edebiyat
KörlükJosé Saramago · Kırmızı Kedi Yayınları · 2022131,8bin okunma

Rabia Uslu

, bir kitap okudu
9/10
·331 syf.··
Beğendi
·
19 günde okudu
·
2020 7. kitabı
José Saramago
8.3/10 · 131,8bin okunma
Alevi en parlak olan mum yolu aydınlatan mumdur.
Zaman geçtikçe, birlikte yaşarken ve genetik değişimler olurken, vicdanımızı giderek damarlarımızda dolaşan kanın rengine ve gözyaşlarımızın tuzuna buladık, bu da yetmiyormuş gibi, gözlerimizi içimizi gören birer aynaya dönüştürdük, sonuçta gözlerimiz, ağzımızla inkâr etmeye çalıştığımız şeyleri çoğu zaman hiç çekincesiz gözler önüne serer hale geldi.