Halide Abla geceleri yaşamayı severdi. Kendi yalnızlığına ortak olsun diye gece açan çiçekleri sevdi hep. Kim bilir belki de kendine benzetiyordu o çiçekleri.
Büyük acıların, yaralı geçmişin kefaretini birilerinin ödemesi gerekir. Geride kalanların temize çıkması için birisinin bütün laneti ve günahı üzerine alması, o ağır kefareti yüklenmesi gerekir. Her ailenin acılı sırlarını yüklenip de ölüme yürüyen bir günah keçisi vardır.
De ki: "Biz Allah'ın (İslam) boyasıyla boyanmışızdır. Boyası Allah'ınkinden daha güzel olan kim olabilir ki? Biz Ancak O'na kulluk edenleriz. (Bakara, 138)