Dün bir aynadır: Ders al ama içine düşme. Bugün bir sahnedir: Yaşa ama oyalanma. Yarın bir vadidir: Umut et ama erteleme. Geçmişe takılan, pişmanlığın zindanında yaşar. Geleceğin kaygısına kapılan, korkunun esiri olur. Ve sadece bugün de oyalanan, rahatın içinde çürür. Bilgelik, bu üç kapıyı dengeyle geçmektir: Dünden öğren, bugünü yaşa, yarına yürü. Hayat, taşıyamadıklarını bırakma sanatıdır. Eğer birini, bir şehri, bir hayali kaybettiysen bil ki bu eksilme değil, hafifleme.
Bazı şeyleri arkanda bırakmak, ilerleyebilmek için şarttır. Unutma! Bir yükten kurtulmak, bazen bir duadan daha etkilidir. Ey yürüyen insan, arkana dönüp bakma. Çünkü arkanda olan, seni çağırmıyor artık. Bir kapı kapandıysa onu aralık bırakma. Rüzgâr oradan girer, yüreğini üşütür.
Kendini aşağı çeken savaşlardan uzaklaş. Işığını söndüren dostluklardan uzaklaş. Seni durduran korkulardan uzaklaș. Ve unutma! Ruh, yalnız ileriye yürüyerek büyür.