Krkt
@rabiaibrahim
67 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·464 syf.··
2026 7. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 05 Nisan 2026 02:22
·İki şehrin hikayesi, sevgi, fedakârlık, adalet ve devrim öfkesi arasında kurulan çok güçlü bir insanlık romanı. Dickens bir yandan aristokrasinin zulmünü, diğer yandan öfkenin kontrolden çıkınca masumu da yakabildiğini çok etkileyici gösteriyor.
Romanın kalbi ise bence Sydney Carton.
Baştaki dağınık ve kendini değersiz gören adamın, finalde sevgi sayesinde hayatına anlam veren yüce bir karaktere dönüşmesi kitabı unutulmaz yapıyor.
Bende bıraktığı en güçlü his şu:
insanı büyük yapan şey bazen kendi hayatı değil, bir başkasının hayatına sessizce kattığı iyilik oluyor.
Reklam
Dağın ardı mı, toprağın altı mı...
Annesi dağın ardını seçti...toprağı seçseydi de anlardım onu, bilirim Meral'le yaşamak nasıl bir duygu, hem de çok iyi bilirim, Meral zor, Meral imtihan, seçememiş evladını ne yapsın, ister miydi öyle olsun, istemezdi elbet... Ama öyle yazmış Yaradan, bu size imtihan demiş, zor, kim bilir? ancak Meral gibilerle yaşayan bilir.
Bazı yazarlar için kitaplarını okuduğumda neden bu zamana kadar tanışmamışım diye düşünürüm, onu okumadan geçen zamana üzülürüm. Orhan Pamuk ile ilk tanışmam da veba geceleri kitabı ile oldu. Bir daha okur muyum çok emin değilim. Bu kadar geç tanıştığım için bir eksiklik de hissedemedim açıkçası. Kitabın adı veba geceleri ama konusu vebadan ziyade salgın ortamında adanın yönetimi ve siyaseti. Kitabın büyük bölümü bu yönetim kısmı oluşturmuş. Eksiklikler , kişisel çıkarlar, Avrupalı ülkelerin baskısı vs vs...
Kitabın çoğunluğu bu kısımdan oluştuğu ve en küçük detaylara kadar değinildiği için kitap benim için bitmek bilmedi. Bu kadar artan bir salgında, sokaklarda cesetler üst üste dururken , bu anormal durumun halk üzerindeki etkisine , onların duygularını yer vermemiş, daha çok yönetimdekilerin bu durumda yaptıklarını işlemiş.
Mesela körlük kitabında herkes kör olur ama biz okurlar o körlerin dünyasını, yaşadıklarını sonuna kadar hissederiz. Ama bu kitapta öyle olmadı, adayı kasıp kavuran bir salgın var ve insanların ne hissettiğini bilemiyoruz, bir aşk kitabı zaten değil bana göre , tamamen yönetim odaklı bir kitap. Eğer Orhan Pamuk bu amaçla yazdıysa kesinlikle çok başarılı olmuş.
Kitaptaki ada kişiler kurgu iken, adanın bu kadar net tasviri de ayrıca başarılı, insan okurken kurgu olduğuna inanmıyor , sanki öyle bir ada gerçekten varmış gibi.
Son olarak Kitabın sonlarına doğru Ermeni tehcirine "kendi görüşü"(!) ile değinmiş ki bu en rahatsız olduğum kısım oldu.
Patasana tabletlerindeki dil çok günümüz diliyle yazılmış, bu da beni rahatsız etti diyebilirim. Yazarın diğer kitaplarını da okudum ama bu kitapta katil kitabın sonuna kadar bilinmesin diye fazla çabalamış gibi geldi bana, bu da kitabın inandırıcılığını etkilemiş, diyaloglar bazen gereğinden fazla uzamış , bu kadarına gerek var mıydı bilemedim. Katilin cinayetleri işleme amacı da pek beni tatmin etmedi. Biraz zorlama tadı vermiş sanki. Yine de kitabı sıkılmadan sonuna kadar okudum. Nehri, iklimi, yöreyi gayet güzel anlatmış, gidip göresim bile geldi hatta:)
Okumaktan en keyif aldığım yazar İskender Pala’dır. Yine harika bir kitap olmuş.Bu kitabı yazmadan önce ne kadar araştırma yaptığını, okuduğunu, gezdiğini ve buna rağmen bu bilgilerin ilerde doğru olmayabileceğini çok nahif bir şekilde dile getirmiş. Bir kez daha bilgisine, becerisine ve karakterine hayran kaldığımı da söylemek isterim.:)
Kitabı çok beğeneceğinizi düşünüyorum. Tarihin sıfır noktası Göbeklitepe’de tapınağın oluşumu, insanların hayat ve ölüm arasındaki bağları, doğaya, hayvana, ölüme ve ölümden sonraki yaşama bakışı, buğdayın işlenmesi gibi konular kitabın konusunu oluşturuyor. Tabi bu kadar bilgi İskender Pala gibi bir yazarın elinden harika bir romana dönüşüyor. Kitapta İdris Peygamber’ e , onun öğretilerine ve insanlığa bıraktığı bilgilere de yer vermiş İskender Pala ki beni en çok şaşırtan kısmı burası oldu. Aynı zamana denk geldiğini bilmiyordum. Ben çok keyif alarak okudum. Size de keyifli okumalar dilerim.:)
Reklam