Rabia ོ ོ
@rabiaozbey
• Evet, yalnızca bir gezgin, yeryüzünde bir yolcuyum ben! Ya sizler daha önemli şeylerle mi meşgulsünüz?
Şu anda okuduğu kitaplar
Uzun süredir polisiye okumadığım için sanırım aşırı hızlı bir şekilde bitirdim kitabı. Bu türü çok özlemişim. Kitabın akıcılığınında bunda payı büyük tabii ki. Sıkmıyor, her şey kısa bir süre içinde ve hızlıca anlatıldığından bir anda bitti kitap.
Bazı yerlerde mantık hataları ve fazla havada kalan yerler vardı. Yazarın ilk kitabı olduğundan normal diye düşünüyorum.
Baştan beri Lola sandığım kişinin o çıkmaması beni çok şaşırttı ama bir o kadar da üzdü. Mutlu bir sonla bitmesini onun kurtulmasını çok isterdim.
Kitabın adı ilk başta “Bu Benim Adım Değil” diye çevrilmiş sanırım iç sayfaların tamamında bu yazıyor ama dış kapak “Ben O Değilim”. Çook acemice bir hata. Sorun editör de mi, çevirmende mi yoksa yayınevinde mi? Dikkat edilmesi gerekirdi diye düşünüyorum.
Kitap güzel olmasına güzel ama 3 tane ergenin ağzından yazılmış bazı yerleri üf ne konuşuyor bunlar diye atlamak istedim. Gerçekten zamanın gençleri bu kadar salak ve laubali mi? Çerez niyetine okunur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Muhammed Emin Yıldırım hoca bizler için bulunmaz bir nimet. Siyer konusundaki uçsuz bucaksız bilgisiyle her kitabında, her sohbetinde bizlere bir çok şey öğretiyor. Allah ondan razı olsun.
Bu kitabında da Efendimiz’i (sav) neden, nasıl sevmeliyiz? O ashabını nasıl sevmiş ve ümmetini nasıl sevmiş? Bizler için nasıl dualar etmiş, nasıl yakarmış? bunlar anlatılıyor.
“Seven sevdiğiyle beraberdir.” buyurmuş Peygamberimiz. O (sav) bizi görmeden sevmiş, bizi kevser havuzunun başında bekleyeceğini söylemiş. Nasıl sevmeyelim? Nasıl her şeyin önünde tutmayalım?
O kadar güzel bir okuma oldu ki benim için anlatmaya değer kelimeler bulamıyorum. Okunması gereken bir kitap kesinlikle. Sevmeyi , bizleri çok seven Efendimiz’den öğrenmemiz gerek.
Enes b. Malik’inde dediği gibi ‘amellerimiz onların ki gibi olmasa bile bu sevgimizin hatırına ahirette onlarla birlikte olmayı ümit ediyoruz.’
Yâ Rabbi! Bizleri sev, bizleri sevenlerden eyle, bizleri sevdir, bizleri sevindir.
Yâ Rabbi! Umduklarımıza nail et, korktuklarımızdan emin kıl.
Yâ Erhamerrâhimîn.
Kitabın son cümlesi kitabı özetliyor aslında; “Hayatımı bir vehme kurban etmişim.”
Gereksiz kuruntular bir ömür fena bir hayat yaşamaya sebep olabiliyor. Ah İffet ne üzüldüm sana, ne çok kızdım saf çocuk. Reşat Nuri’nin kalemi her zamanki gibi ha ri ka!!! Aşırı akıcı bir çırpıda okunan bir kitap. Dili bu kitapta çok sade, anlaşılır bir şekilde fazla osmanlıca vs kelime kullanılmamış.
Büyük bir merak ve keyifle okudum. Aşk için her fedakarlığı yapmaya -damgalanmaya- değer miydi? Hiç sanmıyorum, kitabın sonu da bize bunun ne kadar gereksiz bir davranış olduğunu gösteriyor.
Ana karakterimiz İffet o kadar çok bunalıma giriyor bu sondan sonra neler yaşamıştır acaba düşünmek bile istemiyorum. Çok hassas bir karakter.
Okunmasa da olur muydu? Olurdu, ama ben Reşat Nuri’nin kalemi çok seviyorum.
Farkında olmadan baktığımız ama görmediğimiz o kadar çok şey varmış ki bir bir anlatılmış. Bakış açısı, anlatım tarzı, konularla ilgili bilgisi ve ilmi çok geniş birisi İmam Gazali. Büyük bir hayranlıkla okudum. Tefekkür etmemiz gereken, şükür etmemiz gereken o kadar çok şey var ki gözümüzün önünde. Umarım okumuş olmakla kalmaz amel etme gayretinde olabilirim.
Yazandan ulaştıran Allah razı olsun.
"Ben Rabia... Aşka düştüm, bir daha da beni gören olmadı..."
Şu mübarek Ramazan ayında ilaç gibi bir kitap oldu benim için. Adımı aldığım Hz. Rabia'nın hayatını okumak inanılmaz bir yolculuk oldu.
Yazar çok yoğun araştırmalar sonucunda gönlünde dile gelen hikayeyi yazmış bizim için. Tamamı ve konuşmalar gerçek değil yazarın diline kalmış ama çok iyiydi. Uzun zamandır bu kadar dolu dolu okuduğum ve istifade ettiğim bir kitap olmamıştı. Rabia annemiz bu kadar ibadetle dolu bir hayat yaşarken acaba Allah benden razı mı diye düşünüyor. O bunları düşünürken bizim halimiz nicedir?
Allah yazandan ulaştırandan razı olsun.
