Bu kitabı gerçekten sevdim. Çocuk Geliyor, acıyı bağırarak değil, sessizce ve derinlemesine anlatan bir metin. Han Kang, bireysel bir kaybın içinden geçerek kolektif bir travmayı hissettirmeyi başarıyor. Okurken insanın boğazında düğümlenen o his, sayfalar ilerledikçe geçmiyor; aksine daha da ağırlaşıyor.
Anlatım yalın ama etkisi çok güçlü. Şiddet, ölüm ve yas doğrudan gösterilmiyor; onların geride bıraktığı izler, sessizlikler ve hatıralar üzerinden ilerliyor. Bu da kitabı daha sarsıcı kılıyor. Duygusal olarak zorlayıcı ama bir o kadar da etkileyici bir okuma oldu benim için. Uzun süre akıldan çıkmayan, insanın içine işleyen kitaplardan.