Yazarımız bu kitabını öncelikle 18 yaşında yazmıştır. Bu inanılmaz değil mi? Üç ciltlik 500 adetlik ilk baskı da da, yazarın ismi yer almamış. Yazarlığa kadınlar için geçerli bir meslek gözüyle bakılmadığı için yazar bu romanın bir kadının elinden çıkmasının bilinmesinden rahatsız olmuş olabilir.
Bilim-kurgu türünün ilk örneklerinden sayılan eser. Ne yazık ki döneminde olumsuz eleştirilere maruz kalmış.
John Wilson Croker bu eser için, " korkunç ve mide bulandırıcı absürtlüklerle dolu," demiş.
Gelelim bu güzel klasik olmuş eserimize
Eserde baskın olarak romantizm akımını hissediyoruz. Tabi ki eski mekanlar da var ve korku unsurları da Gotik edebiyatın da izlerini görmek mümkün.
Benim daha çok aklımda kalan karakterler bunlardı.
Victor,
Yaratmış olduğu yaratık,
Robert Walton,
Elizabeth..
Victor, bilime karşı meraklı ve bu konuda inanılmaz hırslı biri. Tek kusuru hep haklı, asil ve sorumluluk bilinci eksik.
Yaratık, başlarda aslında meraklı, şefkatli ve iyi biri.. ama toplumun görünümünden dolayı ona karşı takılmış olduğu tavır onu rahatsız ediyor. Başka birine dönüşüyor. Bu onun canını acıtsa bile
Robert Walton ve Victor karakterleri birbirinin benzeri de sayılırlar. İkisi de hırslı karakter özelliği sergilerler.
Elizabet ise saflığın ve iyiliğin sembolü olmuştur.
Kitap boyunca Victor ve Yaratık'ın inanılmaz bir mücadele içinde olduklarını okuyoruz. Ve her karakter bir yerde kendini anlatıyor. Yazarın bu şekilde yazmış olmasını sevdim. Her karakter kendince haklı bir gerekçe sunuyor. Okurken yer yer hak veriyorsunuz. Sonunda kazananı kim olacak bu savaşın diyerek. Bilim bazen ortaya çıkardığı buluşlarla insanlara fayda sağlayamıyor bazen. Tam tersi insanlığı felakete de götürebilir. Geride sadece kişisel egolar ve savaşlar kalır.
Şu alıntılar kitabin da özeti
Frankenstein ya da Modern PrometheusMary Shelley · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202021,7bin okunma
"Bu roman Biru's-Seb'a zindanında otuz bölüm olarak tamamlandı. Ama romanın yazarı ve arkadaşlarının işgal zindanlarındaki imtihanları hala devam ediyor."
Etmiyor.
En azından bildiğimiz birinin, bu kitabın yazarının dünya imtihanı bitti. Artık hesap vakti. Doğrusunu Allah bilir.
Bu mesele başından beri beni bile o kadar yordu ki. Ama bunu söylemek bencilce geliyor. İnsanlar ölüyor ve biz onların hakkında bir iki kelime etmekle, savunmakla belki, yorulduğumuzu söylüyoruz. Bu kitaba bayıldım dersem dürüst davranmış olmam. Çünkü bu tam olarak bir roman değildi. Herkes çok beğenmiş. Bilemiyorum düzinelerce Filistin hakkında yazılmış roman okudum aynı şekilde Yahudiler hakkında da. Bu bir roman olmadığı için 'romantik' değildi. Gerçekti. Acıydı. Tek taraflı kesinlikle değildi. Kimse zannetmesinki Filistin halkı tek yürektir. Hayır böyle bir durum başından beri yoktu. Hiçbir millet böyle değildir, onlar da değil. İşte bunun acısını evlerinde dahi çekmiş bu insanlar. Haklı haksız ayrımına varmak da kolay değil. Herkes kendi doğrusunu yaşarken değil. Bir evde dahi, aynı anda birden fazla 'kurtuluş ümidini' besleyen, destekleyen birey varken var olmak çok zor olmuştur eminim. Yahya SİNVAR bunları yazmış ve bu kitap 2004 çıkışlı yani ölümünden 20 yıl önce. O yüzden çok hafif geldi. Direniş bu, savaş değil. Şu an yaşanan şeylerse ne direniş ne savaş, direkt katliam. Bu konu beni dahi yordu derken laf olsun diye söylemedim. İnsanoğlu yalnızlıkla imtihan olur. Benim bin çeşit yalnızlığım var ama fikri sahadaki yalnızlığım her şeyi bastırıyor. Çok zor. Şu içimdeki beyazla karayı anlatamama meselesi bana her şeyden ağır geliyor. Abla sen çok farklısın. Ben farklı değilim güzel kardeşim. Ben inandığım şeylere sahip çıkıyorum. Mecburum. Yoksa başkası sahiplenir. Çok düz bir denklem.
Reklam
Bir kitabı elime almadan önce yazarını araştırmak gibi bir huyum yoktur. Yanlış. Bunu yapmamalıyım. Bu adamı araştırmış olsam en azından şimdilik okumazdım. Kimin ne düşüneceğini umursamayacak kadar şey yazdım burada, en azından ben böyle düşünüyorum. 1 Nobel ödüllü tek arap yazar, 2 Ortadoğu'nun Balzac'ı, 3'ü eklemeden önce bu ikisine tarafsız bakmaya çalışarak şöyle diyeceğim; tek Nobel ödüllü arap yazar olması onu gerçekte bir numara yapmaz. Nobel ödüllerinin nasıl verildiğini üç aşağı beş yukarı biliyoruz. Ona Balzac demek için tek kitabı yetmez ama bu konuda da şunu söyleyebilirim. BALZAC kadınları çok iyi tanır. Müthiş yazar. Otuzunda Kadın ve Vadideki Zambak kitaplarını bilen ne demek istediğimi anlar. Hayır, ne onun ne başka hiç bir yazarın, şimdiye kadar Balzac'a yaklaştığını düşünmüyorum. Bunu tek kitaptan mı anladın sorusuna evet, çok zor olmadı, aşk hakkında ve içinde üç ana kadın karakter olan bir kitaptan anladım. Tarafsızlık kelimesine en yakın yorumum budur. Ama Tarafsız değilim. 3 numaralı özelliğini ekliyorum. Beyefendi Mısır'ın aynı zamanda akil heyetinde. Bknz Google it.
'Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat'a İsrail ile yaptığı barış antlaşmasında verdiği açık destekten ötürü birçok Arap ülkesinde kitapları yasaklandı. 1988 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldıktan sonra bu yasaklar kalktı.'
Hoş ben arap devletlere komple kızgınım şu noktada. O ayrı bir konu. Fakat. Necip Mahfuz'un Enver Sedat'ın İsrail ile yaptığı Camp David Anlaşması'na destek vermesinin nedeni kendi ülkesinin o andaki durumu. Yani Necip Mahfuz için Camp David Anlaşması, Mısır'ın kendi yaralarını sarması ve bölgesel istikrarın sağlanması için atılması gereken bir adımken, Filistin meselesi ise Arap dünyasının daha büyük bir adalet arayışının parçasıydı. Onun bu konudaki duruşu
Bu kitaba yapabileceğim en iyi yorum sessizlik olur. Yahudiler bana bu yaşımda kuran okumayı, anlayarak okumayı, çağlar üstü okumayı öğretti. IYI NIYETLERINDEN DEĞIL TABII. Hatırlıyorum da ne kadar da üzülerek okurdum, sizin hakkınızdaki kıyımları. Gerçekten tarihte örneği yok sizin yaşadıklarınızın. İçinizden çok az insanın bunları hatırladığını görüyorum. Milliyetçilik böyle bir şeyse lanet olsun milliyetçiliğe. Ve şimdi de gerçekten tarihte örneği yok, sizin yaşattıklarınızın. Allah ne sizden ne de müslümanlardan böyle katliamlar istemiyor. Benim bunları anlatacak anlayacak kavrayacak gücüm yok. Mevla görelim neyler neylerse güzel eyler, inşallah doğru tarafta olmayı bize nasip eder. Sizin olduğunuz bir dünya korkunç. Diyorum ya ben bu yaşımda ey israiloğullarını anca anladım. Allah sizi ıslah etsin.
Konu sadece Amerikan ve Yahudi şirketlerinin zarar etmesi konusu değildir. Konu, ümmetin inşa edilmesi ve yaşatılmasıdır. Mesela, İslâm ümmetinin Çin veya Japonya ile arasındaki fark nedir? Onlar bizim metodumuzdan daha güzel bir metoda sahip değillerdir. Halkı da bizim hakkımızdan daha iyi değildir. Şartlar oluştuğunda Müslüman zekâsı onların zekâlarından daha üstündür. Ümmetimize başarıyı sağlayacak şartları neden oluşturamıyoruz?
Savaş ve soykırım#RafahOnFire
Başkarakter Rin’in içine düştüğü çıkmazlara karşı direnci ve aldatıcı kırılganlığının altında gizli gerçek bir güce sahip olduğunu göstermesi çok güzeldi. Küçük bir kasabada itile kakıla yetişmişken kentlere, şehirlere hatta yeni dünyalara açılmasının yolculuğunu büyük bir heyecanla severek okudum. Kitabın ilk cümlesinden son cümlesine kadar Rin’in cesaretini ve korkusuzluğunu okumak ilaç oldu. Ayrıca soykırımın ne gibi korkunç sonuçlar doğurduğunu, intikam duygusuyla yanıp tutuşmanın kendini büyük bir ateş topunun içinde bulmakla sonuçlanacağını gördüm. Diğer yandan gündemdeki Gazze soykırımının tahribatını okur gibi oldum. Savaş ve soykırım insanlığın süregelen felaketlerinin başındayken hala durdurulamaz olması tüm insanlık adına büyük bir utanç. Ölümlerin yalnızca birer sayıdan, birer eksiden ibaret görülmesinin caniliği gözümün önünde canlandı. Ne yazık ki kitapta yaşanılanlar fantastik bir evrende geçse de benzer kötülüklere veya yazılan zulmün fazlasına şahit oluyoruz. Fantastik bir dünyadaki kötülerin savaşının masum yaşamlara mâl olması yaşadığımız zamanda bize çok uzak değil.
Serinin devam kitaplarını da mutlaka okuyacağım.
Reklam