forgotten fossilized archaic
@ragefits
günbegün aklımı daha da yitiriyorum
4 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dünyadaki en güzel şey gölge olmalıydı. Gölgenin: milyonlarca kımıldayan şekli ve çıkmaz sokakları. Büro çekmecelerinde, dolaplarda, bavullarda hep gölge vardı.
Evlerin, ağaçların, taşların altında ve insanların gözlerinin, gülümsemelerinin ardında da gölge vardı. Ve dünyanın gece tarafında kilometreler boyunca gölge vardı yine.
Reklam
Her şeyi birden ilk ve son kez yapıp kurtulmak istiyordum.
ben ve emosyonel labilitem
Resmimin çekilmesini istemiyordum, çünkü ağlayacaktım. Neden ağlayacağımı bilmiyordum, ama birisi bana bir şey söylerse ya da çok yalandan bakarsa gözlerimden yaşların, boğazımdan hıçkırıkların boşanacağını ve bir hafta boyunca ağlayacağımı biliyordum. Gözyaşlarının içimde kabarıp çok dolu ve dengesiz bir bardağın içindeki, su gibi çalkalandığını hissedebiliyordum.
Ve biliyordum ki bir erkeğin evlenmeden önce bir kadına verdiği tüm güllere, öpücüklere ve restoranlarda yedirdiği akşam yemeklerine karşın, gizliden gizliye istediği tek şey, evlilik işlemleri biter bitmez kadının mutfak paspası gibi ayaklarının altına serilmesiydi.
Kendimi dalların çatallandığı noktada otururken görüyordum. Ve incirlerden hangisini seçeceğime bir türlü karar veremediğim için açlıktan ölüyordum. Hepsini ayrı ayrı istiyordum incirlerin, ama birini seçmek ötekilerin hepsini kaybetmek demekti. Ve ben orada karar veremeden otururken incirler buruşup kararmaya başlıyor ve birer birer toprağa, ayaklarınım dibine düşüyorlardı.
Reklam