raziel
@raiziel1
; Konstantin Black.
Saving people hunting things family business
Rai Raziel eski hesap
Rai Raziel eski hesap
Sıkıldığım yerleri oldu fazlasıyla ancak sonuna baktığımda klasik prenses hikayelerinden farklı bir şey görmek hoşuma gitti. Nicolette’in kendine güveni, Fin’in ona aşık olmadığını anladığında gösterdiği olgunluk, kendi hayatını kurmak için verdiği çaba güzeldi. Kitap zaten kısa, çok fazla şey anlatılmıyor, hani bu kitabın içerisinde şaşıracağınız tek şey Nicolette’in, Fin’in evlilik teklifini kabul etmeyip, ayaklarının üzerinde durma savaşına devam etmesi. Daha güzel işlense ve kitabın sonunda Nicolette’e onu hak eden bir erkek karakter yazılsa daha güzel bir kitap olabilirdi. Kısa bir kitap ve maalesef düzgün işlenmemiş bir kitap. Sonu oldu bitti şeklinde yazılmış. Sevmedim pek. Nicolette&Fin&Caro arkadaşlığı güzel ancak son sahne de bile Caro hoşlandığı bir elemanı anlatırken Fin’in ona aşık aşık bakıp laf sokması ve Nicolette’in bunu görmesi.. hiç hoşuma gitmedi. Her ne kadar Nicolette bu durumu kabul etse de yok yani gerek yoktu buna. Basit bir aşk hikayesi sonu verebilirdi yazar bu sahneyi vermek yerine.
Kıraç & Öykü
Öncelikle merhaba. 
Ceren Melek ‘ten okuduğum ilk kitaptı 
Tatsız Bir Öykü
Büyük umutlarla başladığım, çokça sıkıldığım, 334 sayfa olmasına gerek duymadığım bir kitap oldu.
Ceren’in eline sağlık diyerek yorumuma başlıyorum.
Kitabın ilk 150(?) küsür sayfası Öykü ve Kıraç’ın samimiyet kuruşunu anlatıyor ve hiçbir olay yok. İlerleyen sayfalarda ufak ufak olaylar başlıyor ancak yine de yeterli olaya sahip değildi maalesef kitap. Daha yoğun bir şeyler okumak isterdim açıkçası. Katili tahmin etmek zor değil, Öykü’nün her şeye inanması ve hiçbir şeye dikkat etmemesi.. sevmediğim şeylerden biri oldu bunlarda. Tek kitaplık bir seri okumak çok istiyordum ve bu kitaptan çok ümidim vardı, bu şekilde elimde patlamasına üzüldüm. Bir şeyler çok açık şekilde ortadayken Öykü’nün anlamaması.. Cinayet romanları yazan bir yazarın dikkatsiz olmasından hoşlanmadım.
Sevmediğim bir kaç kısımdan daha bahsedeceğim;
1-
Diyaloglar yetersiz ve hızlı geldi. Mesela bir karakter uzun bir cümle kuruyor, sonra başka bir konuya geçiyor. Konuşmaların bu şekilde olmasına gerek yoktu.
2-
Karakter, konuşurken “he” diyor. Herhangi bir kitap karakterine (barzo değilse şayet) “he” demeyi yakıştırmıyorum. Her “he” deyişinde “” şu emojiye dönüştü suratım.
3-
“Evin yanıyor Kıraç”
“Yansın”
Bu tarz popüler olmuş şeylerden de vardı kitabın içerisinde. Bunlara ne desem bilemediğimden yorum yapmayacağım.
4-
Suçsuz garibanlara olanlar
Yorumun özetinde;
Asla beklediğim gibi bir kitap değildi. Aradığım havayı bulamadım TBÖ’de.
Ceren Melek cidden çok tatlı bir kadın, bu yorumu görürse üzülmez umarım. Seni seviyorum Ceren
Ceren Melek ‘ten okuduğum ilk kitaptı Tatsız Bir Öykü
Büyük umutlarla başladığım, çokça sıkıldığım, 334 sayfa olmasına gerek duymadığım bir kitap oldu.
Ceren’in eline sağlık diyerek yorumuma başlıyorum.
Kitabın ilk 150(?) küsür sayfası Öykü ve Kıraç’ın samimiyet kuruşunu anlatıyor ve hiçbir olay yok. İlerleyen sayfalarda ufak ufak olaylar başlıyor ancak yine de yeterli olaya sahip değildi maalesef kitap. Daha yoğun bir şeyler okumak isterdim açıkçası. Katili tahmin etmek zor değil, Öykü’nün her şeye inanması ve hiçbir şeye dikkat etmemesi.. sevmediğim şeylerden biri oldu bunlarda. Tek kitaplık bir seri okumak çok istiyordum ve bu kitaptan çok ümidim vardı, bu şekilde elimde patlamasına üzüldüm. Bir şeyler çok açık şekilde ortadayken Öykü’nün anlamaması.. Cinayet romanları yazan bir yazarın dikkatsiz olmasından hoşlanmadım.
Sevmediğim bir kaç kısımdan daha bahsedeceğim;
1-
Diyaloglar yetersiz ve hızlı geldi. Mesela bir karakter uzun bir cümle kuruyor, sonra başka bir konuya geçiyor. Konuşmaların bu şekilde olmasına gerek yoktu.
2-
Karakter, konuşurken “he” diyor. Herhangi bir kitap karakterine (barzo değilse şayet) “he” demeyi yakıştırmıyorum. Her “he” deyişinde “” şu emojiye dönüştü suratım.
3-
“Evin yanıyor Kıraç”
“Yansın”
Bu tarz popüler olmuş şeylerden de vardı kitabın içerisinde. Bunlara ne desem bilemediğimden yorum yapmayacağım.
4-
Suçsuz garibanlara olanlar
Yorumun özetinde;
Asla beklediğim gibi bir kitap değildi. Aradığım havayı bulamadım TBÖ’de.
Ceren Melek cidden çok tatlı bir kadın, bu yorumu görürse üzülmez umarım. Seni seviyorum Ceren[SPOILERLI YORUM]
Derin bir nefes çekiyorum ve başlıyoruz..
Çok güzeldi, aşırı güzeldi. Çok severek okudum.
Tristan ve Sara’nın daha ilk görüşte birbirlerinden etkilenmeleri, birbirlerine güvenmeleri, harikalardı ya. Tek kelimeyle harikalardı.
Timothy ve Paul’dan da bahsetmek istiyorum size. Her ne kadar ilişkilerini doğru düzgün duymasak da merak ettirmişlerdi kendilerini. [SPOILER] :
Tim’in ölümüne çok üzüldüm. Keşke böyle olmasaydı. Tim ve Paul’da mutlu olabilirdi. Tristan ve Sara’nın mutluluğuna sevindiğimiz gibi onların da mutluluğuna sevinebilmiş olmak isterdim. Edward ve diğer kızın (adını unuttum) mutluluğu bile umurumda olmadı açıkçası, ben TimPaul ikilisini görmek istemiştim.
Amcanın ihaneti, Xander..
Bir anda ortalık öyle bir karıştı ki, şaşırdım.
Güzel bir finalle bitti fakat bir şeyler bende eksik kaldı. Açıkçası 390 sayfa olacağına konuları daha da yayarak yazıp 500 sayfalık bir kitap ortaya çıkarabilirdi yazarımız. 500 sayfalık bir kitap olarak okusak bir şeylerde daha net olurduk, daha çok hoşumuza giderdi.
Simon.. güzel çocuk.
Sözde kralımızın bir hizmetçiyle birlikte olup dünyaya getirdiği, yüzüne asla bakmadığı o küçük çocuk. Kitapta bununla alakalı da bir sahne görmek isterdim açıkçası. Michael ve Simon’ın en azından birbirleriyle ufacık da olsa konuştuğu ve Michael’ın iyi ya da kötü Simon hakkında konuştuğu bir sahne isterdim.
Güçlü bir aşk okudum bu kitapta, güçlü karakterler okudum, oldukça da sevdim. Tavsiye ederim bu güzel kitabı.
Tristan Sara
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2024 24. kitabı
·19 saatte okudu
·Okunma: 13 Temmuz 2024 12:08
Kitabın içerisinde 3 tane cinayet hikayesi var. Bu cinayetlerin sebebi kitabın kapağında da verilmiş. "Kurbanı öldüren kendi tutkusudur bazen." Diyor kapakta. Okudukça bu sözün sebebini çok iyi anlıyoruz. Güzel yazılmış bir kitap fakat öyle "ohaaaa" olduğum bir kitap olmadı. İlk hikaye için cidden şaşırmıştım, ikinci hikaye için pek şaşırmadım. :( ama yine de güzel kitaptı. Okuduğum 2. Ahmet Ümit kitabı Aşkımız Eski Bir Roman ve sevinçliyim çünkü kesinlikle son olmayacak!
Kitabın özeti:
Adam, işçi olarak gittiği evde ev sahibi kadına aşık oluyor fakat kadın evli. Kadın da adama aşık oluyor. Birbirlerine açılıyorlar tam bu sırada da kadının kocası adamı iş için farklı bir ülkeye yolluyor. Bunun üzerine kadın ve adam birbirlerine bir söz vererek ayrılıyorlar devamında adamın anılarını okuyoruz. En sonunda ise kavuşuyorlar. Adam kadından sözünü tutmasını istiyor ancak kadın bunu yapmak istemiyor (onun istediği şeyi yapacağını söylüyor ancak bence açıkça yapmak istemiyor) neyse en sonunda bir otel odasına gidiyorlar sonra dışarı çıkıyorlar en sonunda adam hiçbir şeyin yani onların eskisi gibi olmadıklarını fark ediyor kitap böylece bitiyor.
Benim yorumum:
Açıkçası kendimi vererek okuyamadığımdan bir şeyleri kaçırdığımı düşünüyorum bu yüzden anladığım kadarına yorum yapacağım. Adamın evli bir kadınla ilişki yaşamasına çok kızdım, kitabın amacını da anlayamadım. Anlayan söyleyebilir Adamın, kadını o şey için darlamasına da gıcık oldum. Kitabın sonunda eskisi gibi olmadıklarını anlamaları iyiydi bence. Bu kadar Kısacık bir kitap, hızlıca biter. Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar.
